Lwia paszcza (Antirrhinum majus), pojedyncza

Antirrhinum majus

Jedna z najpiękniejszych roślin jednorocznych, którą możemy uprawiać w swoim ogródku. Jej rurkowate kwiaty zakończone wargą przypominają małą paszczę. Pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie rośnie jako bylina. Rośliny mają 20–90 cm wysokości, w zależności od odmiany. Kwiaty ma we wszystkich kolorach oprócz niebieskiego. Kwitnie od czerwca do września.

Lwie paszcze uprawiamy w najróżniejszych miejscach ozdobnych rabat, przede wszystkim w towarzystwie innych roślin jednorocznych lub bylin, prawie wyłącznie jednak sadzi się je w większej liczbie. Nieodłącznie należą do roślin wiejskich ogródków. Lwie paszcze odstraszają ślimaki. Dlatego można je sadzić razem z aksamitkami między warzywami.

Jak uprawiać lwią paszczę

• Lwie paszcze lubią słoneczne stanowisko z przepuszczalną glebą. Powinna być stale wilgotna, nigdy jednak nadmiernie mokra. Jeśli chcemy uzyskać rozgałęzienie łodygi i bogatsze kwiatostany, należy młodą roślinę przyciąć na wierzchołku.

• Nasiona wysiewamy w lutym i marcu do inspektu lub skrzynek parapetowych. Nasion nie przysypujemy, tylko lekko dociskamy deseczką. Jeśli utrzymujemy rozsadę stale wilgotną, wykiełkuje w ciągu 14 dni. Podlewamy od spodu.

• Idealne są gleby średnio ciężkie, dostatecznie zasobne w składniki odżywcze. W ubogich glebach rośliny marnieją i stają się ofiarą szkodników. Lwie paszcze nie znoszą nadmiernej wilgoci. Nigdy nie uprawiamy ich na glebach gliniastych, które silnie wiążą wodę.

• Najodpowiedniejszy jest nawóz płynny (najlepsze wyniki daje nawożenie nawozem do pomidorów) rozcieńczony w zalecanej proporcji, na rabacie możemy je jeszcze dokarmić odrobiną dojrzałego kompostu.

• Na liściach roślin czasem pasożytują mszyce i przędziorki, których pozbędziesz się za pomocą wody z mydłem lub zastosowaniem środka owadobójczego. Najpoważniejszą chorobą jest rdza lwiej paszczy (Puccinia antirrhiniflora), a przy braku świeżego powietrza między roślinami pojawia się także szara pleśń.