Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea)

Rudbeckia purpurea

Pochodzi z Ameryki Północnej. Znanych odmian tej rośliny jest więcej, w ojczyźnie około czterdziestu, ale w naszych warunkach najpopularniejsza jest Echinacea purpurea i Echinacea angustifolia. Roślina osiąga wysokość 80 – 100 cm. Cała bylina jest owłosiona. Kwiaty są duże i efektowne, z wypukłym środkiem. Mają około 10 cm średnicy.

Jeżówka purpurowa (Rudbeckia purpurea) jest uprawiana najczęściej. Rzadziej uprawianą jest jeżówka wąskolistna (Echinacea angustifolia). Charakteryzuje się węższymi liśćmi, krótszymi i zwiniętymi płatkami korony kwiatów oraz palowym korzeniem. Jeżówka lśniąca (Rudbeckia nitida) to wspaniała żółto-pomarańczowo kwitnąca bylina odpowiednia do samodzielnych i mieszanych rabat. Jeżówka włosista (Rudbeckia hirta) to popularna jednoroczna lub krótkotrwała bylina, dorastająca do wysokości 90 cm. Kwiaty są żółte, pomarańczowo-żółte lub brunatno-czerwono prążkowane. Jeżówka błyszcząca (Rudbeckia fulgida) należy do najcenniejszych bylin ogrodowych. Dorasta do 70 - 120 cm, ale jest mocna. Kwitnie stosunkowo późno, główny okres kwitnienia przypada na sierpień-wrzesień. Prawdziwie gigantycznym wzrostem, a także ogromnymi szaro-zielonymi liśćmi przyciąga uwagę jeżówka największa (Rudbeckia maxima). Należy liczyć się z tym, że łatwo dorasta do 2,5 m.

Jeżówka zawiera szeroki wachlarz substancji aktywnych – flawonoidy, związki poliacetylowe, polisacharydy, węglowodory terpenowe, witaminy.

Jeżówki doskonale komponują się razem z floksami lub rdeściem. Odpowiednie są również trawy ozdobne, połączenie jeżówki z turzyców lub prosem bardzo dobrze się sprawdza. Nadają się zarówno do nasadzeń mieszanych, jak i samodzielnych.

Jak uprawiać jeżówki

• Wymaga słonecznego stanowiska. Znosi suszę. Podlewamy tylko podczas uporczywej suszy. Jeżówkę można uprawiać również w donicy, ale wymaga corocznego przesadzenia. Na rabacie uprawiamy ją jako bylinę.

• Nasiona wysiewa się w marcu do zimnej inspektu lub w domu za oknem. Do kiełkowania odpowiednia jest temperatura około 16-18 °C. Sadzonki sadzimy w odległości około 60 cm wczesną wiosną. Małe rośliny kwitną zazwyczaj dopiero w następnym roku.

• Wymaga suchszych, przepuszczalnych gleb.

• Roślina nie wymaga dodatkowego nawożenia.

• Zwłaszcza młode rośliny zagrażają ślimaki, uważajmy również na mszyce. Podczas długotrwałych deszczy może pojawić się mączniak lub szara pleśń. Zaatakowane rośliny traktujemy specjalnymi fungicydami. Czasami roślinom zagrażają nicienie, można je zlikwidować wysadzając w pobliżu jeżówek aksamitki.

• Liście i kwiaty można zbierać już w drugim roku.