Nasiona, olejki eteryczne, akcesoria do uprawy i rośliny egzotyczne w jednym miejscu
Stawiamy na naturalne i przyjazne produkty
Pomożemy ci w uprawie – poradnik, blog i kontakt osobisty
InPost, PPL, DPD, GLS – punkt odbioru, paczkomat lub dostawa do domu
Rodzaj łyszczec (Gypsophila) nie rośnie tylko w Europie, ale także w Afryce Północnej i w Azji, gdzie występuje około stu gatunków. Są wśród nich rośliny jednoroczne i długowieczne, a niektóre gatunki mają pokrój krzewiasty ze zdrewniałymi starszymi pędami. Tworzą gładkie łodygi, silnie rozgałęziające się w duży, półkulisty kłąb. Drobne siedzące liście są również gładkie. Na końcach łodyg znajdują się obfite kwiatostany z drobnych kwiatków.
Niskie łyszczce dobrze sprawdzają się na skalniakach, wyższe w rabatach bylinowych. Najbardziej znany jest łyszczec wiechowaty (G. paniculata), czyli oblubieńcza woalka. Ten gatunek pochodzi z Europy Środkowej. Odporna bylina, ozdoba rabat bylinowych, gdzie wśród barwnych kwiatów efektownie wyglądają drobniutkie, delikatne białe kwiatki łyszczca, osiągającego do 100 cm wysokości. Łyszczec wytworny (G. elegans) jest niższy, ma maksymalnie 50 cm wysokości. Naprawdę drobny jest łyszczec murowy (G. muralis), kompaktowe odmiany z białymi do różowych kwiatami mają zaledwie kilka centymetrów wysokości. Są jednoroczne, ale wystarczą, by utworzyć piękną, obficie kwitnącą poduszkę na skalniaku lub w suchym murku. Większe kwiaty na bardzo małym krzaczku, wysokim zaledwie około 10 cm, wydaje pochodzący z Himalajów łyszczec Gypsophila cerastioides.
Łyszczec pasuje do wszystkich rodzajów ogrodów, najlepiej wygląda w ogrodach wiejskich. Można go uprawiać także w pojemnikach. Nadaje się na kwiat cięty do wazonu oraz do suszenia w suchych bukietach.
Wymaga słonecznego stanowiska. Łyszczec wiechowaty i pęczkowy potrzebują wilgotniejszej gleby i podlewania w suche lato, niższe gatunki, nadające się na skalniaki i murki, wolą glebę bardziej suchą. W okresie kwitnienia podlewamy tylko umiarkowanie. Jesienią całą roślinę skracamy. Zimotrwała, glebę chronimy ściółką.
Siew nasion przeprowadza się od marca do czerwca, w domu do skrzynek wysiewnych lub do inspektu, w zalecanej temperaturze około 15 stopni. Wyrośnięte sadzonki wysadza się na stanowisko w czerwcu i lipcu. Przy uprawie na rabacie sadzi się w rozstawie 40x40 cm.
Gleba powinna być głęboka, wapienna, raczej sucha.
Wiosną lekko dokarmiamy nawozem uniwersalnym. Odpowiedni jest np. Cererit lub Kristalon.
Nie choruje i nie jest atakowany przez szkodniki.
Gałązki odcinamy, zanim kwiaty całkowicie się rozwiną. Do suszenia łyszczca zaleca się metodę w pozycji pionowej, w wazonie z niewielką ilością wody, na wysokość od jednego do trzech centymetrów.
Chwilowo nie możesz polubić tej opinii
Zgłoś komentarz
Zgłoszenie wysłane
Twoje zgłoszenie nie może zostać wysłane
Napisz swoją opinię
Recenzja została wysłana
Twoja recenzja nie może być wysłana
check_circle
check_circle