Chaber cesarski Mix

Centaurea imperialis - mieszanka

Pochodzi z Europy i Azji. Jest nieskomplikowana w uprawie. Należy do rodziny Asteraceae – Astrowate. Obficie rośnie na polach i łąkach. W ogrodnictwie jednak stosuje się kultywar, którego kwiaty są większe, wzrost bujniejszy i gęstszy. Odmiany wieloletnie wytrzymają na grządce wiele lat. Kwitnie od czerwca do sierpnia, osiąga wysokość do 90 cm. Liście są lancetowate, wąskie, szarozielone. Przyciąga motyle i pszczoły. Doskonale nadaje się do cięcia i suszenia. Na grządkach można ją komponować z kosacami lub czosnkami ozdobnymi.

Jak uprawiać chaber

• Wymaga słonecznego stanowiska z pełnym bezpośrednim nasłonecznieniem. Toleruje również lekko zacienione stanowiska. Potrzebuje ciepłego i suchego miejsca. Utrzymujemy regularne podlewanie, pilnujemy, aby gleba nie zakwaszała się, ponieważ chabry preferują bardziej zasadowe pH.

• Nasiona chabra wysiewamy w marcu do szklarni i utrzymujemy przy stabilnej temperaturze oscylującej wokół 20 stopni oraz przy wystarczającym podlewaniu. Po przymrozkach wysadzamy na stanowisko. Chaber cesarski może być wysiewany bezpośrednio na stanowisko.

• Przepuszczalna, próchniczna gleba z wystarczającą ilością wapnia.

• Jeśli gleba jest bogata w składniki odżywcze, nie nawożymy chabra regularnie. Stosujemy raczej nawozy z zawartością wapna.

• Chabry mogą atakować grzybiczne mączniaki i choroby takie jak mączniak prawdziwy czy szara pleśń (plamistość botryotiniowa). Atakowane rośliny zwalczamy preparatami fungicydowymi. Mogą pojawić się również nicienie, które możemy zlikwidować poprzez wysadzenie aksamitki (Tagetes sp.), która odpędza nicienie.