Kukurydza ozdobna Mix

Zea mays - mieszanka ozdobna

Gotowana, solona lub pieczona. Kukurydza jest zawsze doskonała! Pochodzi z tropikalnych i subtropikalnych obszarów Ameryki Południowej i Środkowej. Rośliny dorastają ponad 2,5 m. Korzenie przenikają na głębokość 1,5 - 3,0 m. Łodygi mają 8 - 10 członów. Liście są ułożone naprzeciwlegle. Męskim kwiatostanem jest wiechę, która wyrasta z ostatniego członu łodygi. Żeńskim kwiatostanem jest kolba. Odmiany kukurydzy różnią się przede wszystkim wysokością roślin, kształtem kolb, barwą ziaren, smakiem i celem uprawy.

Kukurydza cukrowa (Zea mays L. var. Saccharata) jest ważnym gatunkiem smacznych warzyw. Nasiona zawierają dużo cukru, witaminy B oraz błonnika. Na polach na dużą skalę uprawia się kukurydzę na ziarno (Zea mays indentata). Kukurydza zwyczajna (Zea mays indurata) ma odmienny kształt ziaren, które są krótsze, twarde i bardziej okrągłe. U nas się nie uprawia. Kukurydzę pękającą (Zea mays everta) znamy przede wszystkim z konsumpcji popcornu. Kukurydza mączna (Zea mays amylacea) ma miękkie ziarna. Używa się jej do produkcji mąki na specjalne wypieki - tortille itp. Kukurydza indiańska to gatunek z mniejszymi kłosami i różnobarwnymi ziarnami. Jest to kukurydza ozdobna, która wykorzystywana jest jako dekoracja.

Ziarna kukurydzy mają wysoką zawartość witamin z grupy B, a to szczególnie tiaminy (B1), dalej biotyny (B3), kwasu pantotenowego (B5) i kwasu foliowego (B9). Wszystkie te witaminy są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania naszych narządów i procesów metabolicznych organizmu. Z substancji mineralnych w kukurydzy występują głównie żelazo, magnez, cynk, mangan i selen, ponownie niezastąpione pierwiastki śladowe.

Jak uprawiać kukurydzę

• Różnych gatunków kukurydzy nigdy nie sadzamy w ich bliskiej odległości, może dojść do wzajemnego zapylenia i ziarna np. kukurydzy cukrowej tracą swoją przyjemną słodycz! Rośliny wymagają ciepłych i wilgotnych gleb. Stanowisko słoneczne. Wietrzne położenia nie są odpowiednie.

• Nasiona wysiewa się od połowy kwietnia do końca maja bezpośrednio na stanowisko. Rzędy powinny być od siebie oddalone ok. 70 cm. Po wschodach prześwietlamy na 25 cm. Głębokość siewu to 60 - 90 mm (w zależności od zastosowanego hybrydu i gleby).

• Wymaga ciepłych, głębokich, piaszczysto-gliniastych gleb. Wymaga gleb głęboko uprawianych.

• Do nawożenia kukurydzy powszechnie stosuje się nawozy organiczne. Odpowiednia jest aplikacja jesienna, tylko na lekkich glebach można tolerować nawożenie wiosenne. Dawki N 100 kg/ha, P 25 kg/ha P2O5 i K 90 kg/ha K2O.

  Kukurydza cukrowa wymaga gleby nawiezionej obornikiem lub kompostem jesienią w dawce 30 do 60 kg na 10m2. Przed siewem na wiosnę dożywiamy glebę dawką 300 g soli potasowej i 300 g superfosfatu na 10m2.

  Kukurydzę smaczną w czerwcu dożywiamy dawką 200 g saletry i 250 g superfosfatu na 10m2, ewentualnie dwukrotnie po 200 g nawozu NPK (w czerwcu i na początku lipca). Odpowiednie jest też dożywianie dolistne.

• Z chorób grzybowych na kukurydzy występuje śnieć kukurydziana. Na roślinie powoduje okrągłe nabrzmienia, które usuwa się i pali jeszcze przed tym, zanim się rozpadną. Czasami mogą pojawiać się też rdze, gdy ich żywicielem pośrednim jest szczaw. Odpowiednia jest likwidacja żywiciela pośredniego i ochrona chemiczna. Rośliny zabezpieczamy prewencyjnie fungicydami i zaprawiamy nasiona.

  Ze szkodników zwierzęcych na roślinach mogą występować np. omacnica prosowianka. Jej gąsienice uszkadzają rośliny żerowaniem. Kolejnym szkodnikiem, który pojawia się w czerwcu i lipcu jest stonka kukurydziana. Rośliny przed szkodnikami zabezpieczamy specjalnymi insektycydami.

  Na kukurydzy mogą pojawić się też infekcje wirusowe - karłowaty wzrost, czerwone liście. Rośliny w tym przypadku likwidujemy.

• Kukurydza cukrowa jest odpowiednia do konsumpcji w przejściu z dojrzałości mlecznej do woskowej. Ziarna są jeszcze miękkie, ale gdy wcisniemy w nie paznokieć, mleczny sok już nie wypływa. Kukurydzę pękającą zbieramy, gdy powierzchnia nasion jest szklista i gładka.