Palo santo pachnie słodko, drzewnie i cytrusowo. Jak stosować olejek, dlaczego rozcieńczać go nisko, co oznacza „drewno z naturalnie powalonych drzew” i dlaczego nie mylić go z gwajakiem.

W skrócie: Palo Santo (Bursera graveolens) to południowoamerykańskie „święte drewno” o słodkim, drzewnym zapachu z nutą cytrusową i lekko miętową. Do dyfuzora wystarczą 2–4 krople, na skórę najwyżej 1–2 % (maksimum według Tisserand & Young 3,4 %). Uwaga na pomyłkę z drewnem gwajakowym, które także nazywa się palo santo.

Nazwa łacińskaBursera graveolens (nie Bulnesia sarmientoi)
Część rośliny i pozyskiwaniedrewno twardzielowe, destylacja z parą wodną (nasz olejek: Ekwador); istnieje też olejek z owoców
Główne składniki(+)-limonen, (+)-menthofuran, α-terpineol, karvon, germakren D
Zapachsłodki, drzewny, balsamiczny, cytrusowy, lekko miętowy
Rozcieńczanie na skórę1–2 %: 2–4 krople na 10 ml, 6–12 kropli na 30 ml
Bezpieczeństwotylko świeży olejek; menthofuran, nieodpowiedni w ciąży i dla małych dzieci

Palo santo po hiszpańsku znaczy „święte drewno”. W Ameryce Południowej kawałki tego drewna od dawna pali się podczas obrzędów, a w ostatnich latach stały się modnym dodatkiem w studiach jogi. Olejek eteryczny to sposób, by cieszyć się zapachem bez dymu, i zwykle także przy mniejszym obciążeniu dla drzew.

Zanim kupią Państwo olejek, warto wiedzieć dwie rzeczy: pod nazwą palo santo sprzedawane są dwa różne drzewa, a w przypadku Bursera graveolens wielokrotnie pojawia się pytanie, skąd drewno pochodzi. Obie kwestie omawiamy poniżej, razem z dawkowaniem i bezpieczeństwem.

Dwie rośliny, jedna nazwa

„Palo santo” w Ameryce Południowej nazywa się dwa niespokrewnione drzewa. Na buteleczce należy więc zawsze szukać nazwy łacińskiej.

Palo SantoDrewno gwajakowe
Nazwa łacińskaBursera graveolensBulnesia sarmientoi (syn. Plectrocarpa sarmientoi)
Rodzinaosoczynowate, spokrewnione z kadzidłowcem i mirrąparolistowate
PochodzenieEkwador, Peru i okoliceGran Chaco (Paragwaj, Argentyna, Boliwia)
Zapachsłodki, cytrusowy, drzewny, lekko miętowysłodki, różano-drzewny, dymny
OchronaIUCN: gatunek najmniejszej troskiIUCN: gatunek zagrożony, CITES załącznik II

Pěstík sprzedaje oba olejki. Ten artykuł dotyczy BIO Palo Santo z Bursera graveolens, drugi olejek znajdą Państwo jako BIO Drewno gwajakowe.

Czy palo santo jest zrównoważone? Drewno z naturalnie powalonych drzew i co wiemy o naszym olejku

Bursera graveolens jest według Czerwonej Listy IUCN (ocena z 2019 roku) gatunkiem najmniejszej troski. Lokalnie jest to jednak bardziej skomplikowane. Peru w 2006 roku zaliczyło palo santo do gatunków krytycznie zagrożonych (rozporządzenie 043-2006-AG), zakazało wycinki żywych drzew i zezwoliło tylko na zbiór drzew naturalnie powalonych i obumarłych. Na północnym zachodzie Peru władze wielokrotnie zajmują jednak nielegalnie pozyskane drewno.

Dla olejku z drewna właściwą praktyką jest więc destylowanie wyłącznie drewna z drzew naturalnie powalonych lub obumarłych. Drugą drogą jest olejek z owoców: owoce zbiera się z żywych drzew i w Ekwadorze destyluje się je na dużą skalę (wydajność olejku ze świeżych owoców sięga 3 %). Olejek z owoców pachnie jednak inaczej i ma inny skład niż olejek z drewna.

Nasz olejek pochodzi według karty produktu z Ekwadoru, z dojrzałego drewna twardzielowego i „z etycznie pozyskanego drewna”. Wyraźnego potwierdzenia, że chodzi o drzewa powalone, na karcie na razie brak, dlatego weryfikujemy to u dostawcy. Jeśli zrównoważone pozyskiwanie jest dla Państwa decydujące, warto pytać o to każdego sprzedawcę.

Jak pachnie palo santo i z czym je mieszać

Zapach jest słodki, drzewny i balsamiczny, z cytrusowym początkiem (limonen) i szczególną chłodzącą, lekko miętową nutą w tle, za którą odpowiada menthofuran. Przypomina mieszankę kadzidła, cedru i cytryny. Dobrze komponuje się z:

Dyfuzor, kominek zapachowy i przepisy

Do ultradźwiękowego dyfuzora w małym pomieszczeniu należy dodać 2–4 krople, w średnim 4–6. Do kominka zapachowego 2–3 krople. Palo santo jest wyraziste, dlatego warto zacząć od dolnej granicy. Tabela według wielkości pomieszczenia znajduje się w artykule ile kropli do dyfuzora i kominka zapachowego.

  • Medytacja bez dymu (dyfuzor): 2 krople palo santo, 2 krople kadzidła, 1 kropla mirry.
  • Wieczór po pracy (kominek zapachowy): 1 kropla palo santo, 2 krople lawendy.
  • Drewno i pomarańcza (dyfuzor): 2 krople palo santo, 1 kropla cedru, 2 krople pomarańczy.

Więcej pomysłów na rytuały wyciszenia znajduje się w artykule rytuały antystresowe z olejkami eterycznymi.

Na skórę: niskie rozcieńczenie i tylko świeży olejek

Tisserand i Young określają dla palo santo maksimum dermalne na 3,4 %. Powodem jest menthofuran, substancja, która w wysokich dawkach obciąża wątrobę. Na skórę należy więc stosować mniej, niż pozwala maksimum: 1 % na twarz, 2 % na ciało.

Olej bazowy1 %2 %
10 ml2 krople4 krople
30 ml6 kropli12 kropli

Olejek do masażu karku: do 30 ml oleju jojoba dodać 4 krople palo santo i 4 krople lawendy (około 1,3 %). Przed pierwszym użyciem wykonać test na przedramieniu. Do kąpieli nigdy nie wkraplać olejku samego, najpierw rozmieszać go w łyżce oleju bazowego.

Limonen w palo santo utlenia się na powietrzu, a utleniony olejek drażni skórę. Buteleczkę należy przechowywać w chłodzie i ciemności, dobrze zamkniętą, a na skórę stosować mniej więcej do roku od otwarcia. Zasady rozcieńczania podsumowuje artykuł olejki eteryczne do pielęgnacji skóry.

Tradycja i co mówią badania

Dym z palenia drewna palo santo w Peru tradycyjnie stosuje się podczas obrzędów, a olejek wdycha się dla uspokojenia, jak opisuje raport terenowy Tisserand Institute. Badania laboratoryjne badają olejek na przykład jako repelent przeciw komarom lub ochronę przechowywanego ziarna przed szkodnikami. To doświadczenia laboratoryjne, nie zalecenia do domu. Olejku nie należy połykać, nawet jeśli z takim zastosowaniem można się spotkać w południowoamerykańskiej praktyce ludowej.

Kto nie powinien stosować palo santo

  • Kobiety w ciąży i karmiące piersią: producent nie zaleca go w ciąży, a ze względu na menthofuran należy w tym okresie całkowicie z niego zrezygnować.
  • Osoby z chorobami wątroby: nie stosować na skórę, w dyfuzorze tylko krótko.
  • Dzieci: do 6 lat nie, starszym dzieciom najwyżej 1 kropla w mieszance w dyfuzorze, na skórę do 1 %. Więcej w artykule olejki eteryczne a dzieci.
  • Koty: ze względu na limonen i inne terpeny nie dyfuzować w pomieszczeniu z kotem, jeśli nie może z niego wyjść. Zob. olejki eteryczne a zwierzęta domowe.

Najczęstsze pytania

Czy palo santo jest zagrożone?

Bursera graveolens jest według IUCN gatunkiem najmniejszej troski, w Peru była jednak w przeszłości uznawana za krytycznie zagrożoną i nielegalna wycinka tam trwa. Zagrożone (i chronione konwencją CITES) jest drzewo gwajakowe, które także nazywa się palo santo.

Co lepsze: palenie kawałków palo santo czy olejek?

Olejek do dyfuzora nie wytwarza dymu, a zapach można precyzyjnie dawkować. Przy paleniu drewna wdycha się dym ze spalinami. W mieszkaniu z dziećmi lub astmatykiem dyfuzor z kilkoma kroplami to łagodniejszy wybór.

Jak pachnie olejek palo santo?

Słodko i drzewnie, z cytrusowym początkiem i lekko miętową chłodzącą nutą. Często porównuje się go do połączenia kadzidła, cedru i cytryny.

Czy można nałożyć palo santo na skórę nierozcieńczone?

Nie. Na skórę zawsze rozcieńczone, najwyżej 1–2 % w oleju bazowym. Nierozcieńczony olejek może drażnić i zawiera menthofuran, w przypadku którego warto trzymać dawki nisko.

Jaka jest różnica między palo santo a drewnem gwajakowym?

To dwa różne drzewa. Palo Santo (Bursera graveolens) pachnie cytrusowo i balsamicznie, drewno gwajakowe (Bulnesia sarmientoi) słodko, różanie i dymnie i jest chronione konwencją CITES.

Polecane produkty

Źródła

  • Tisserand R., Young R.: Essential Oil Safety, 2. wydanie, Churchill Livingstone 2014 (profil Palo santo, s. 379).
  • AromaWeb: Palo Santo Essential Oil, skład, bezpieczeństwo i stan zagrożenia – aromaweb.com
  • Carrión-Paladines V. i in.: Agrochemical characterization of vermicomposts produced from residues of Palo Santo (Bursera graveolens) essential oil extraction, Waste Management 2016 – PubMed
  • Tisserand Institute (K. Ablard): Aromatherapy and plant medicine in Peru – tisserandinstitute.org

Zaktualizowano: 27. 9. 2026

Autor: Jana Vránová, nazwa redakcyjna zespołu Pěstík.cz. Pisze o ogrodzie, ziołach i olejkach eterycznych. Dane dotyczące bezpieczeństwa i dawkowania przejmujemy z literatury fachowej i oficjalnych źródeł, które podajemy przy każdym artykule.

Potrzebujemy Twojej zgody na używanie plików cookie, m.in. aby pokazywać Ci informacje dopasowane do Twoich zainteresowań.