Ammi zębate (pakmín): uprawa i stanowisko

Uprawa ammi zębatego – dobrze przepuszczalne podłoże, stanowisko słoneczne lub półcieniste, umiarkowane podlewanie

W skrócie: Ammi zębate (pakmín, morač) to roczne zioło z rodziny selerowatych, osiągające do 120 cm wysokości, o liściach podobnych do kopru i białych lub żółtawych baldachach kwitnących od czerwca do września. Dobrze rośnie na słońcu i w półcieniu, w wilgotnej, dobrze przepuszczalnej i żyznej glebie, przy umiarkowanym podlewaniu. Zbiera się owoce.

Wysokość	do 120 cm
Długość życia	zioło roczne
Czas kwitnienia	czerwiec–wrzesień
Stanowisko	słońce lub półcień
Gleba	wilgotna, dobrze przepuszczalna, żyzna
Rodzina	selerowate

Ammi zębate to roczne zioło o wysokości do 120 cm z prostą łodygą. Liście przypominają liście kopru. Są pierzaste, piłkowane i dłoniasto złożone. Kwiaty zebrane są w baldachy i przybierają barwę od białej do żółtawej. Mają szerokość około 0,2 cm i długość 0,1 cm. Wytwarza drobne, gładkie, pięciożebrowe owoce. Roślina przyjemnie pachnie.

Kwitnie od czerwca do września.

Występowanie

Jest niewymagające, lubi słońce, półcień oraz wilgotną, dobrze przepuszczalną i żyzną glebę.

Zastosowanie

Zbiera się owoce. Nie zalecamy przygotowywania z nich domowych wyciągów ani naparów.

Zawiera chelinę, która w większych dawkach może wywołać zawroty głowy, nudności lub zasłabnięcie.

Należy do rodziny selerowatych

Może Cię zainteresować: Przetrzyn