Mięta – wszechstronnie użyteczna bylina wieloletnia

W skrócie: Mięta to bylina wieloletnia, którą uprawia się w półcieniu lub na stanowisku nasłonecznionym, bez nawożenia. Liście zbiera się w okresie kwitnienia, gdy aromat olejków eterycznych jest najsilniejszy. Ponieważ mięta intensywnie się rozrasta, sadzi się ją w ograniczonym miejscu, na przykład w wiadrze bez dna.

Mięta – wszechstronnie użyteczna bylina wieloletnia

Nazwa mięta pochodzi z greki i jest również znana jako ziele wiatrowe, fefrminc, balsam czy zielina wiatrowa. W Polsce znamy następujące gatunki, takie jak Mięta pieprzowa (Mentha piperita), Mięta cytrynowa, Mięta pomarańczowa, Mięta nadwodna, Mięta kędzierzawa, a także Mięta ananasowa, Mięta polna (Mentha arvensis) lub Mięta błotna, inaczej też Podbieł pospolity, który jest już u nas gatunkiem silnie zagrożonym.

W przypadku mięty błotnej niebezpieczny jest trujący pulegon, któremu przypisuje się śmiertelne skutki przy użyciu większej ilości rośliny. Różni się od mięty polnej tym, że podbieł rzadko rośnie wyprostowany, nie jest owłosiony i ma liście całobrzegie. Jako siedlisko mięta błotna preferuje brzegi wód i wilgotne łąki. Ma bardzo silny aromat, a smak tej rośliny spokrewnionej z mięta jest taki sam i działa dzięki olejkom eterycznym. Musimy jednak stale pamiętać, że ta bylina wieloletnia jest trująca przy spożyciu w większej ilości. Mięta błotna może być również pomylona ze szczawiem pełzającym, bluszczem kurdybanka, miętą polną czy z czyścikiem pospolitym.

Mięta polna jest jasnotowatą, wargową wieloletnią byliną, której łodyga jest wzniesiona, zielona czworokątna. Liście ma szeroko jajowate, obustronnie gęsto owłosione, które po roztarciu pachnę. Ma 8-12 kwiatostanów z niebiesko-fioletowych kwiatków, które są regularnie rozmieszczone w górnej części łodygi, nie jednak na jej szczycie, ten jest zakończony pęczkiem liści bez kwiatów. Mięta polna preferuje wilgotne leśne ścieżki, rowy, podmokłe łąki czy nawet mokre pola. Ale chociaż jej nazwa wskazuje na to, że powinna być w najwyższej mierze reprezentowana na polach, już tak nie jest.

Wszystkie mięty zawierają olejki eteryczne, które wspomagają trawienie, a najbardziej znane jest jej zastosowanie do herbat. Ale także w kuchni często wykorzystujemy jej liście i kwiaty. W małej ilości świeże liście mięty dodaje się do sałatek, deserów czekoladowych, potraw twarogowych, sosów mięsnych i zup rybnych. Jest również szeroko stosowana do napojów orzeźwiających czy koktajli owocowych. Najlepszy czas zbioru mięty to okres kwitnienia, ponieważ jej aromat jest wtedy najsilniejszy.

Musimy również wspomnieć o najbardziej znanej mięcie, czyli mięcie pieprzowej. Ma ona smak chłodzący i aromatyczny, a jej liście są używane do herbat, napojów orzeźwiających, likierów, do mięsa jagnięcego czy sosów sałatkowych. Jej liście są używane surowe lub gotowane razem z potrawą. Umieszczamy ją w dużych doniczkach lub w większych misach na kwiaty na balkonach i tarasach. Na zewnątrz sadzimy mięta w ograniczonym miejscu, ponieważ ma tendencję do intensywnego rozrastania się. Jej rozrastanie możemy ograniczyć poprzez posadzenie do wiadra bez dna. Preferuje półcień i miejsca nasłonecznione.

Mięta nie jest zbyt wrażliwa na mróz, a jej aromat jest lepszy w gorące lato niż w chłodne. Dzięki swojej zdolności adaptacyjnej mięta nie wymaga nawożenia, a przechowujemy ją albo umieszczając w świeżym stanie w zamrażarce, albo susząc i przechowując w suchym miejscu. Ze względu na zawarte w niej olejki eteryczne nie należy jej podawać niemowlętom i małym dzieciom, ponieważ źle ją tolerują.