Najpiękniejsze rośliny doniczkowe

Najpiękniejsze rośliny doniczkowe

Rośliny zawsze mają nazwy rodzajowe i gatunkowe. Nazwa rodzajowa zazwyczaj stoi na pierwszym miejscu (porównywalna z naszym nazwiskiem), a gatunkowa na drugim (porównywalna z naszym imieniem). Poszczególne gatunki mogą mieć jednak również mniej lub bardziej znane odmiany, które czynią je jeszcze ciekawszymi. Jak inne rośliny ozdobne, rośliny doniczkowe nie są tak dobrze opracowane hodowlą, ponieważ w większości są to dzikie gatunki, które zostały sztucznie ulepszone. Istnieją również hybrydy, które uzyskuje się głównie przez krzyżowanie różnych gatunków. Oznacza się je krzyżykiem umieszczonym przed nazwą gatunkową.

Jaśmin (Jasminum humile)

Ten przepiękny, jaskrawo żółty kwiat pochodzący z Chin kwitnie w czerwcu, a kwiaty tworzą się na młodych pędach. Prawie wszystkie jaśminy są pnące i wymagają konstrukcji wsporczej, istnieje jednak jaśmin zimozielony, który rośnie w formie małego krzewu jako mrozoodporny. Jaśmin ma pachnące kwiaty, które wyrastają w pęczkach po około 10 sztuk i intensywnie pachną. Ten kwiat nie jest wymagający co do temperatury, latem wymaga jednak światła, nie upału. Opadanie liści podczas zimy ułatwia zimowanie. Cięcie wykonane przed zimowaniem zmniejsza zapotrzebowanie na przestrzeń. Zaletą jaśminu jest to, że praktycznie nie atakują go szkodniki i choroby.

Bieluń (Datura)

Bieluń pochodzi z Ameryki Południowej i są to rośliny liściaste, które mają liście o długości do 20 cm. Wiele gatunków bielunia pięknie pachnie, głównie wieczorem. Kwiaty są zazwyczaj białe lub różowe, czerwone i żółte i kwitną od lipca do jesieni. Bieluń wymaga słonecznego i osłoniętego przed wiatrem stanowiska, który może nieodwracalnie uszkodzić delikatne liście. Im bardziej bieluń rośnie, tym więcej zakłada kwiatów.

Len nowozelandzki (Phormium tenax)

Len nowozelandzki jest najważniejszą rośliną użytkową pochodzącą z Nowej Zelandii. Ma pasmowate liście o długości do 100 cm i szerokości do 7 cm. Tkanki liści są mocne i trudno je przerwać. Len nowozelandzki jest piękny przede wszystkim dzięki kolorowym kombinacjom swoich liści. Jest odporny na światło, cień, upał, suszę i kurz. Ponieważ jest to roślina bardzo przystosowawcza, dobrze rośnie wszędzie. Na początku warto ją dobrze nawozić, później wystarczy niewiele.

Granat (Punica granatum)

Ta uprawiana od tysięcy lat roślinka miała być podobno również biblijnym jabłkiem Adama i Ewy. W uprawie w pojemnikach używa się form karłowatych. Pierwotnie pochodzi ze wschodniego Śródziemnomorza, a liście karłowatych odmian są siedzące, ciemnozielone i lekko błyszczące. Kwiat jest jaskrawo szkarłatno-czerwony, z porcelanowymi kielichami i małymi płatkami korony. Owoce mają 2-4 cm wielkości, są jaskrawo czerwone i dojrzewają późnym latem i jesienią. Dla granatu ważne jest ciepłe środowisko, dlatego najlepiej umieścić roślinę przy ścianie.

Agawa (Agave americana)

Ta meksykańska, typowo ozdobna roślina liściasta jest najbardziej znana ze wszystkich gatunków agawy. Ma niebieskawo-zieloną barwę podstawową, ale znane są również odmiany z żółtymi pasami po bokach lub pośrodku. Wierzchołki liści tworzą ostry kolec, a na ich brzegach znajdują się zakrzywione ostre haczyki. Agawa nie znosi mrozu i odpowiada jej miejsce, gdzie jest dużo słońca, sucho i ciepło. Agawę nawozimy i podlewamy niewiele, w przeciwnym razie tworzą się duże, miękkie i obwisłe liście.