Odczyn gleby - pH

Odczyn gleby - pH

Aby zapewnić roślinom dobre odżywianie, należy kontrolować odczyn gleby. Odczyn gleby oznaczany jest symbolem pH. Odczyn gleby może być:

• kwaśny (pH poniżej 5,6)
• obojętny (pH 6,6-7,1)
• zasadowy (pH wyższe niż 7,2)

Optymalne jest zrównoważone pH w glebie lub dostosowanie pH gleby do upraw, które będziecie prowadzić. Przy zwiększeniu składników zasadowych w glebie (zbyt dużo wapnia, magnezu) zaczynają przeważać w glebie składniki zasadowe, a kwaśny odczyn gleby się obniża.

W glebach kwaśnych niektóre rośliny gorzej przyswajają składniki odżywcze. Zakwaszenie gleby jest jednym z czynników, które obniżają plon i wydajność. Zasadowy odczyn gleby wywołuje u roślin zaburzenia wymiany materii - chlorozę.

Przeciw nadmiernemu zakwaszeniu gleby najlepsze jest wapnowanie. Poprzez wapnowanie neutralizowane są wolne jony wodorowe, które powodują kwasowość.

Wapnowanie

Wapnowanie to dostarczanie wapnia i magnezu do gleby w różnych formach. Wapnuje się opoką, kredą, wapieniem oraz hydratem wapniowym.

Po wapnowaniu gleby wapń przechodzi do roślin. W roślinach wapń neutralizuje nadmiar kwasów organicznych i zwiększa asymilację (pobieranie i przekształcanie substancji przez żywy organizm do budowy jego ciała).

WSKAZÓWKA: Jeśli mamy ogród warzywny, na którym regularnie uprawiamy warzywa, zaleca się wapnowanie co cztery lata. Najlepiej jesienią lub zimą.

Jednocześnie z wapnowaniem nie nawożcie obornikiem. Powstają przez to duże straty materii organicznej, zwłaszcza azotu. W zależności od kwasowości gleby stosujemy 1-3 kg mielonego wapienia na 10m2, jeśli mamy wapno palone to o połowę mniej. Mielony wapień zawiera ok. 50% tlenku wapnia (CaO). Wapno palone o 100% mniej.

Zalecamy - wapnowanie pod kapustowate i rośliny strączkowe. W bardziej kwaśnych glebach wapnujemy pod cebulę, buraki, marchew i ogórki.

Nawozy wapniowe

Nawozy wapniowe - jak sama nazwa wskazuje, zawierają jako główny składnik odżywczy wapń. Nawozami wapniowymi poprawiamy żyzność kwaśnych gleb. Poprzez wapnowanie wspieramy w kwaśnych glebach działalność mikrobiologiczną, a tym samym uwalnianie składników odżywczych z trudniej rozpuszczalnych substancji mineralnych. Nawozy wapniowe jednocześnie zwiększają skuteczność nawozów fosforowych i potasowych.

Nawozy wapniowe stosujcie w mniejszych dawkach i częściej. Przewapnowanie jest niepotrzebne, rośliny nie zdążą zużyć składników odżywczych.

Mielony wapień - zawiera około 35% wapnia w formie węglanu wapnia. Jest to nawóz działający powoli. Tym nawozem wapnujemy wiosną, lżejsze i próchniczne gleby.

Wapno palone - zawiera około 65% wapnia w formie tlenku wapnia. Działa szybciej. Stosuje się je do wapnowania cięższych i bardziej kwaśnych gleb. Wapnujemy jesienią. Wapno palone możemy dodać do kompostu. Do kompostu dodaje się je z tego powodu, że szybko wiąże wodę i niszczy zarazki chorobotwórcze oraz szkodniki zwierzęce. Mielone wapno palone można rozrzucić na grządkę i wkopać.

Pozostałe nawozy wapniowe powstają jako produkty odpadowe (szlam cukrowniczy, szlam gorzelniczny, tynki, gips odpadowy).

Uprawa w zmianowaniu

W pierwszym zmianowaniu uprawiamy:

• kapustowate (kapusta główkowa, kapusta chińska, kapusta, kalafior i brokuł). Do pierwszego zmianowania należą też kalarepa (brukiew). Kalarepa źle znosi nawożenie świeżym obornikiem.
• warzywa owocowe (pomidory, bakłażan, papryka, ogórki, melony i dynie)
• pozostałe rośliny (wczesne ziemniaki, kukurydza cukrowa, por)

Warzywa uprawiane w pierwszym zmianowaniu możemy obficie nawozić obornikiem (6-10 kg na m2). Możemy nawozić również kompostem lub nawozem zielonym. Z nawozów zielonych najbardziej odpowiednie są motylkowate. Motylkowate dobrze znoszą wapnowanie. Są wyjątkowo odpowiednim przedplonem dla kapustowatych, roślin strączkowych, wczesnych ziemniaków i selera. W pierwszym zmianowaniu możemy również wysiać sałatę główkową i szpinak wiosenny, aby grządka nie była bez zasiewu.

W drugim zmianowaniu uprawiamy:

• warzywa korzeniowe (oprócz selera)
• cebulowate (oprócz pora)
• warzywa liściowe

Warzywa w drugim zmianowaniu wymagają wysokiej zawartości próchnicy w glebie.

W trzecim zmianowaniu uprawiamy:

• rośliny strączkowe - groch, fasola, bób
• zioła - majeranek, melisa, koper

Po dwuletniej przerwie w tym zmianowaniu, dzięki nawożeniu świeżym obornikiem, możemy trzeciego roku posadzić w trzecim zmianowaniu - marchew, czosnek, cebulę, sałatę i szpinak.

Odrębną grupę do wysiewu stanowią: rabarbar, szparagi, chrzan i lubczyk. Tym roślinom dobrze się wiedzie na stale tym samym stanowisku, potrzebują regularnego podnawożenia we wszystkich latach uprawy.

Spodobał Ci się ten artykuł? Podziel się nim z przyjaciółmi na Facebooku!

Autor: Hana Michalíková