Puya chilska - oryginalna i przyciągająca wzrok

Puya chilijska - oryginalna i nie do przeoczenia

Puya chilijska (łac. Puya chilensis) - należy do rodziny bromeliowatych, ananasowatych (łac. Bromeliaceae) - ta rodzina obejmuje byliny wieloletnie, sukulenty i niektóre gatunki niskich drzewek. Dla tej rodziny typowe są liście rosnące w rozętach, które pomagają w utrzymaniu wody, szczególnie u sukulentów. Te rozęty mogą znajdować się w części przyziemnej, ale także w wierzchołkowej części rośliny. Liście u tych roślin są proste, siedzące, często skórzaste. Przeważnie są ułożone spiralnie. Owocem tych roślin jest torebka lub jagoda. Przedstawicielem tej rodziny jest np. także ananas. Znanych jest około 50 rodzajów i 1700 gatunków.

Możesz z przyjemnością wyhodować Puyę chilijską - ozdobną roślinę o wysokości do 2 metrów. Która ma wspaniałe i oryginalne kwiatostany i będzie ozdobą Twojego tarasu, ogrodu zimowego.

Puya chilijska - jest rośliną naziemną z rodziny bromeliowatych. Do tej rodziny należą również np. liany. Rośnie na wyschniętych stokach Chile, stąd jej gatunkowa nazwa chilijska. Puya chilijska jest nietrebną byliną. Tworzy duże, gęste szarozielone rozęty, na których liście są obrzeżone jak zakrzywione kolce. Służą one do tego, aby roślinożerne zwierzęta nie dostały się do środka rośliny. Kwiaty Puyi rosną w kłosach, które na roślinie wyglądają jak średniowieczny maczuga. Kwiaty przypominają kolce maczugi. Puya jest bardzo wytrzymałą i wieloletnią rośliną.

Jeśli dobrze się rozwija, może sama stworzyć całą kolonię roślin. Puya chilijska rośnie bardzo wolno. Może rosnąć stopniowo spokojnie nawet dwadzieścia lat.

Jeśli zastanawiasz się nad ożywieniem swojego parku roślinnego, to Puya to oryginalny i piękny wybór. Roślina jest wytrzymała, przeznaczona do uprawy w warunkach pokojowych, w ogrodach zimowych, halach.

Uprawa Puyi chilijskiej

Puya chilijska należy u nas na razie do rzadkości uprawowych. Jej wzrost jest powolny, dorasta jednak w naszych warunkach do wysokości 2m, w wolnej przyrodzie do 5m. W lecie można Puyę wynieść na taras. Jej duży przepiękny kwiatostan jest odpowiedni do każdego wnętrza. Można ją również umieścić w westybulach firm, hoteli i recepcjach. Jest reprezentacyjna i zawsze przyciąga uwagę i jest dobrze zapamiętywana. To ta firma, hotel z wspaniałymi kwiatami na recepcji. Może pomóc nawiązać tematy do rozmowy.

Co należy przygotować do uprawy

Puya chilijska - uprawa tej rośliny nie jest w żaden sposób wymagająca. Nasiona umieszczamy w przygotowanym substracie - odpowiednim do kiełkowania roślin pokojowych, lub w tabletkach torfowych. Sadzonki chronimy przed bezpośrednim słońcem, choć sama starsza roślina uwielbia słoneczne stanowisko. Dobrze rośnie również w półcieniu, z dala od bezpośredniego południowego słońca.

Podłoże - uprawiamy ją w żwirowym substracie. Np. dla sukulentów. Na dno doniczki umieszczamy keramzyt lub inną warstwę drenażową np. z kamyków. Odpowiada jej temperatura pokojowa, również podczas kiełkowania, nie jest konieczne przykrywanie ani podgrzewanie substratu. W naturze rośnie wysoko w górach Andach. Jest to zatem bardzo odporna i nieskomplikowana roślina w uprawie.

W Chile ten gatunek rośnie w następujących warunkach, w zależności od wysokości nad poziomem morza:
Góry przybrzeżne, 500 - 2000 m n.p.m.
Obszary przybrzeżne, 0-500 m n.p.m.

Nawożenie i podlewanie - roślina pozyskuje składniki odżywcze głównie z wilgotności powietrza i z deszczu, również z obumarłych owadów, odchodów zwierząt i roślin, itp. Kolczastymi liśćmi uśmierca drobne owady i zwierzęta, które następnie stają się dla niej nawozem. Potrzebują wyższej wilgotności powietrza. Odpowiada jej zraszanie. W suche dni można zraszać codziennie.

W okresie zimowym - przy niższych temperaturach wskazane jest ograniczenie podlewania Pui do minimum. Podlewanie jest zatem sporadyczne, zawsze dopiero po całkowitym przeschnięciu substratu. Lepiej jest pozwolić jej przezimować w domu, w temperaturze pokojowej, choć ta roślina jest mrozoodporna, podawana temperatura od -20°C do -6°C w zależności od wieku i siły rośliny. Należy jednak do grupy 10-11 odporności, co oznacza, że nie znosi przemarzania. Temperatura nie powinna spaść poniżej plus 2°C.

Roślina jest w pełni sił między 8 a 12 rokiem życia. Jeśli chcecie rozpieszczać swoją Puyę, przezimujcie ją w niższych temperaturach, ale w domu, lub przenieście ją do szklarni, a na wiosnę wynagrodzi wam to szybko osadzonymi kwiatami, które już w kwietniu czy maju pojawiają się setkami w kwiatowych kłosach.

Puya chilijska - ciekawostki

W przeszłości mówiono, że roślina jest niebezpieczna, gdy rośnie na pastwiskach dla owiec, a także dla ptactwa. Wynikało to z faktu, że ostre kolce na zakrzywionych liściach mogły być niebezpieczne, raniąc zwierzęta podczas ich zjadania, co mogło prowadzić do ich śmierci. Jeśli zwierzęta padły w pobliżu, roślina mogła wykorzystać składniki odżywcze z ich ciał do swojego wzrostu.

Włókna z liści Puya wykorzystywane są do plecionek sieci rybackich. Naturalne środowisko wzrostu Puya to tereny wyschłe, a nie wilgotne tropikalne lasy. Są to raczej skaliste skraje lasów, okolice dróg, suche wyschłe zbocza. Wysuszone rośliny mogą być wysoce łatwopalne i są narażone na uszkodzenia przez pożary, które powstają z powodu nieuwagi i nieprzestrzegania zasad rozpalania ognia w przyrodzie przez ludzi.

Podziel się artykułem ze znajomymi na Facebooku!

Autor: Hana Michalíková