Walka ze ślimakami w ogrodzie

Walka ze ślimakami w ogrodzie

W ogrodzie można spotkać całą gamę ślimaków, wszystkie należą do grupy płucodysznych. Do poruszania się służy im mięśnista noga, za pomocą której dzięki wydzielaniu śluzu się przemieszczają. Znacznie łatwiejszy jest dla nich ruch w wilgoci, dlatego też są aktywne głównie w nocy, podczas deszczu i po nim. Ślimaki są hermafrodytami, tzn. każdy osobnik jest obupłciowy, niemniej składaniu jaj poprzedza kopulacja z innym osobnikiem. Do pobierania pokarmu wykorzystują radułę, czyli język o powierzchni pilnikowej, którym w zasadzie ścierają pokarm. Wyszukują delikatne i uszkodzone tkanki roślin. Niektóre ślimaki pomagają rozkładać obumierające części roślin i żywią się na roślinach uprawnych tylko okazjonalnie, inne są zdolne do eksplozji populacyjnej i w sprzyjających dla nich warunkach silnie zagrażać plonowi.

Wykaz ślimaków, które można spotkać w ogrodzie

Ślimak winniczek (Helix pomatia) Jest znanym, stosunkowo dużym ślimakiem ze skorupą prawoskrętną, licznym przede wszystkim na podłożu wapiennym. W zasadzie wszystkie gatunki ślimaków ze skorupą są związane z co najmniej częściowo alkalicznymi glebami. Chociaż winniczek jest stosunkowo rozpowszechniony, nie jest uważany za wielkiego szkodnika, ponieważ roślin uprawnych nie wyszukuje w pierwszej kolejności.

Pomrowik polny (Deroceras agreste), ten mniejszy gatunek jest często widywanym gatunkiem na różnorodnych warzywach, niemniej ze względu na swoje rozmiary nie jest w stanie zbyt wiele uszkodzić. Odwrotna sytuacja występuje, gdy dostanie się do truskawek lub do młodych roślin. Na dorosłych warzywach działa raczej nieestetycznie, najbardziej gdy dostanie się do kuchni wraz z liśćmi sałaty.

Pomrów ślinik (Arion lusitanicus) jest w ostatnich latach bardzo rozpowszechnionym ślimakiem, który jest zdolny wyrządzić znaczne szkody. Z pewnością każdy ogrodnik rozpozna tego pomarańczowobrązowego ślimaka z dużym apetytem i potencjałem rozrodczym.

Możliwości ochrony roślin przed ślimakami

• Naturalni antagoniści ślimaków

Naturalnych wrogów ślimaków jest stosunkowo szerokie spektrum, które w niedawnej przeszłości zaczęło się zwężać przez stosowanie granulowanych preparatów chemicznych przeciwko ślimakom. Kręgowce, które pozarły zatrutego ślimaka, same się przez to zatruły. Rezultatem jest to, że niektórzy drapieżniki zaczęli raczej unikać ślimaków. Z kręgowców pałaszują ślimaki kaczki, ptaki dziobające, jeże, krety. Na jajach i larwach ślimaków pasą się większe gatunki biegaczy, na dorosłych natomiast pasożytują niektóre gatunki nicieni i much z rodziny plujkowatych.

• Metody pasywne

Są stosunkowo przyjazne dla środowiska i polegają na tworzeniu warunków nieprzyjaznych dla ślimaków. Pierwszą z możliwości jest eliminacja miejsc odpowiednich do ich ukrycia. Istotne znaczenie ma w tym przypadku koszenie trawy, niezostawianie ściółki w pobliżu grządki. Należy także usuwać przedmioty, pod którymi ślimaki mogłyby się ukryć (drewno, kamienie). Kolejną możliwością jest budowanie ogrodzenia wokół grządki, przez którego krawędź ślimak nie będzie w stanie się przedostać. Ponieważ ślimaki uwielbiają wilgotne środowisko, można ograniczyć ich występowanie poprzez podlewanie w godzinach porannych zamiast wieczornych. Również utrzymywanie równej powierzchni bez brył ziemi zmniejszy możliwość ukrycia. Daremne stają się próby utrzymania ślimaków poniżej progu szkodliwości tam, gdzie w pobliżu działki znajduje się zaniedbany ogród, który jest dla ślimaków rajem.

• Metody aktywne

Należy zacząć je stosować, gdy mamy wysiane lub wysadzone młode rośliny, które mogą być łatwo zniszczone przez ślimaki, a jednocześnie stwierdzamy ich początkowe występowanie. Na małych powierzchniach realne jest zwalczanie pojedynczych osobników poprzez ich zbieranie lub zakładanie pułapek. W przypadku występowania ślimaków winniczków zwykle wystarczy przenieść je w inne miejsce. Na większych powierzchniach lub w zagrożonych miejscach (inspekty, skrzynki) konieczne jest zastosowanie moluskocydów, jak nazywane są profesjonalnie środki stosowane przeciwko ślimakom. Granulowane moluskocydy można aplikować poprzez rozsypanie bezpośrednio na powierzchnię gleby, lub w przypadku częstego podlewania lepiej jest szczyptę granulatu umieścić na przykład na wieczku od musztardy i to za każdym razem przed podlewaniem odkładać na bok. Na rynku dostępna jest wystarczająca ilość wysokiej jakości moluskocydów przyjaznych dla środowiska, a jednocześnie atrakcyjnych dla ślimaków.