Lubimy rośliny skalne - część 1

Zawilec apeniński należy do najbardziej znanych gatunków w ogóle. Kwitnie jesienią, a kłącza są nieregularne, ciemnobrązowe i przypominają grudki ziemi. Kwitnie na czerwono, przy czym kwiat składa się z 8 – 14 wąskich płatków.

Pochodzi z lasów południowej Europy, dlatego konieczne jest przygotowanie na ogrodowych skalniakach podobnej gleby w półcieniu. Korzenie sadzi się głęboko, ok. 6 cm i lepiej ich nie przesadzać.

Najodpowiedniejsze stanowisko dla zawilca to umiejscowienie w półcieniu. Dobrze rozwijają się w torfie, w cieniu, gdzie z ziemi otrzymują humus, a na wiosnę jest tam wystarczająco dużo światła słonecznego.

Temperatura pokojowa jest dla zawilca odpowiednia, a podlewanie należy stosować z umiarem. Na skalniakach najlepiej się jej wiedzie w żwirze.

Zawilec rozmnaża się zaraz po dojrzeniu, za pomocą nasion. Dojrzałość nasion poznaje się po owocach – a właściwie nasionkach.