Kolczaste piękności w ogrodzie

Drzewa iglaste rosną nie tylko w lesie – prawdopodobnie w każdym ogrodzie znajdziecie jakieś drzewo iglaste. Do najczęściej występujących drzew iglastych należą świerki, sosny i jodły.

W ogrodach ozdobnych dziś człowiek nie natrafia jedynie na gatunki rodzime, ludzie szukają raczej kultywarów o mniejszym wzroście, które mogą zamieszkiwać ich ogród przez wiele dziesięcioleci. Drzewa są różnie formowane, tworzy się z nich ciekawe kompozycje...

Na skalniaki i mniejsze powierzchnie sadzi się drzewa iglaste szczepione na pniu – tzw. czarodziejki. Znacie je?

W tym artykule możecie przeczytać o: drzewach iglastych w ogrodzie,

Drzewa iglaste w ogrodzie

Ilość i konkretny wybór drzew iglastych zależy od wielu czynników. Pierwszym z nich jest wielkość ogrodu. Do mniejszego ogrodu warto wybrać drzewa iglaste o niższym wzroście, z małymi rocznymi przyrostami.

Użyteczne są również czarodziejki. Nawet na małej powierzchni można stworzyć bardzo ładną kompozycję drzew iglastych. Drzewa iglaste o mniejszym wzroście doskonale uzupełniają murki, małe oczka wodne i luźno ułożone kamienie.

Do drzew iglastych małego wzrostu należą na przykład: Jodła balsamiczna (łac. Abies balsamea) kultywar "Nana". Jest to jodła o kulistej i zwartej koronie z rocznymi przyrostami tylko około 5 - 6 cm. Ze świerków jest to np. świerk czarny (łac. Picea mariana) kultywar "Nana".

Z sosen do małego ogrodu możecie posadzić sosnę kosodrzewinę (łac. Pinus mugo) kultywar "Mops", która rośnie bardzo wolno, ma gęstą koronę i skrócone gałązki. Ten kultywar dorasta do wielkości zaledwie 0,5 - 1m średnicy.

Wolno rosnących kultywarów drzew iglastych jest wiele. Najprostszą orientacją jest wybór roślin oznaczonych "Nana" czy "Compacta". Przy zakupie drzew iglastych uważnie przeczytajcie informacje o wzroście lub zapytajcie obsługującego personelu. W dobrych szkółkach ogrodniczych na pewno chętnie wam doradzą.

Wodze fantazji można najbardziej popuścić przy pierwszym obsadzaniu rozległego ogrodu. Jednak i tutaj nie przesadzajcie z ilością drzew, po jakimś czasie moglibyście żałować, że cały ogród zacienią wyrośnięte drzewa.

Kilka drzew iglastych udaje się kompozycyjnie prawidłowo zasadzić niemal każdemu. Przy większej nasadzeniu poradzcie się raczej ze specjalistą. Najtrudniejsze w samym sadzeniu jest prawidłowe oszacowanie wzrostu poszczególnych roślin. Najczęstszym błędem jest posadzenie drzew iglastych zbyt blisko siebie.

Rolę odgrywa również gleba, wysokość nad poziomem morza i czystość powietrza

Przy wyborze drzew iglastych ważną rolę odgrywa również stanowisko i warunki klimatyczne. Gatunki rodzime, powszechnie rosnące na danym terenie, są bardzo odporne i dobrze rosną również w ogrodach.

Gorzej jest z kultywarami i drzewami iglastymi pochodzącymi z innych stref klimatycznych. Najbardziej wrażliwe są generalnie jodły, które do dobrego wzrostu potrzebują raczej głębokich, wilgotnych gleb i stosunkowo czystego powietrza. Niektóre jodły są ponadto wrażliwe również na silniejsze przymrozki.

Ze względu na swój atrakcyjny wygląd i "niebieskie" szyszki w ogrodach bardzo często uprawia się jodłę koreańską (łac. Abies koreana), która rośnie bardzo zwarto i powoli.

Świerki bywają bardziej odporne na zimno niż jodły. Potrzebują wilgotniejszych stanowisk, ponieważ na suchym stanowisku może dojść do ich wywrócenia w wyniku zbyt płytkiego systemu korzeniowego.

Unikajcie zatem sadzenia świerków na stanowiskach nawietrznych i suchych. Najtrudniejszym warunkom najlepiej opierają się sosny. Dzięki głębokiemu ukorzenieniu dobrze znoszą również bardziej suche środowisko. Są mniej wrażliwe na jakość powietrza, większość sosen potrafi stosunkowo dobrze rosnąć również w lokalizacjach ze zanieczyszczonym powietrzem.

Sosny są ponadto bardzo zmienne, dlatego nie ma problemu ze znalezieniem odpowiedniej rośliny do niemal każdego ogrodu. Kolejnymi często uprawianymi drzewami są tuje, które również są bardzo odporne.

Ich zaletą jest szczególnie zatrzymywanie kurzu, tłumienie hałasu, ochrona przed wiatrem. Dzięki swojej odporności i funkcjom tuje stosuje się bardzo często jako żywopłoty.

Uprawa drzew iglastych

Uprawa drzew iglastych nie jest wymagająca, jeśli wybraliście drzewo iglaste odpowiednie do warunków panujących w waszym ogrodzie. Drzewa iglaste wyhodowane w doniczkach można sadzić niemal przez cały sezon, najodpowiedniejsze są miesiące wiosenne, kiedy nie jest jeszcze zbyt gorąco i drzewa iglaste mają wystarczająco dużo czasu na aklimatyzację i dobre ukorzenienie przed zimą.

Drzewa iglaste sadzcie w dostatecznie głębokim dole, jeśli ziemia w otoczeniu drzewa iglastego nie jest całkiem idealna, możecie ją poprawić mieszając z substratem ogrodniczym. Na dno dołu możecie położyć tabletkę specjalnego nawozu dla drzew iglastych, która zapewni roślinom wystarczającą ilość składników odżywczych na pierwsze miesiące w glebie.

Tego sposobu używają również profesjonalni ogrodnicy. Po wysadzeniu nie zapominajcie regularnie podlewać drzew iglastych, głównie w okresie suszy.

Z nawożeniem można poczekać, ponieważ tabletki umieszczone pod bryłą korzeniową rozkładają się dość długo. Z nawożeniem bardzo ściśle wiąże się skład gleby (pH gleby).

Zakwaszone i przemoczone gleby należy najpierw odwodnić za pomocą drenażu, a następnie dostarczyć wapń przy użyciu mielonego wapienia lub wapna gaszonego w proszku.

Z kolei zbyt alkaliczne gleby zakwasza się poprzez dodanie torfu lub podlewanie 0,2% roztworem siarczanu amonu. Drzew iglastych nie trzeba zbyt intensywnie nawozić, ponieważ szybki wzrost jest często raczej niepożądany.

Hodowcy starają się utrzymać mały wzrost roślin poprzez usuwanie pędów, a nawóz wprost przeciwnie wspierałby wzrost. Całkowicie wystarczy nawozić drzewa iglaste wiosną dla pobudzenia wzrostu i jesienią dla wsparcia dojrzewania tkanek.

Niedocenianą częścią uprawy drzew iglastych jest podlewanie. Drzewa iglaste co prawda nie potrzebują regularnego podlewania jak warzywa i kwiaty, ale w okresie suchym nie powinno się o nich zapominać.

Gleba bywa bardzo przesuszona, ogrodnicy nie zdają sobie z tego sprawy i nie przychodzi im do głowy, że należy podlewać drzewa iglaste również zimą, gdy nie ma mrozów. Drzewa iglaste mogą z powodu braku wody przeschnąć przez zimę, co bywa głównym powodem zamierania drzew iglastych w okresie zimowym.

Formowanie i cięcie drzew iglastych

Do cięcia drzew iglastych w dzisiejszych czasach przystępuje się raczej sporadycznie, bardziej doświadczeni hodowcy wiedzą, że drzewa iglaste są najpiękniejsze w swojej naturalnej formie, dlatego raczej wybierają drzewo o mniejszym wzroście, niż starają się utrzymać małe drzewo iglaste o naturalnie wysokim wzroście poprzez usuwanie pędów czy cięcie.

Byłaby to raczej walka z wiatrakami, a drzewo niepotrzebnie by się osłabiało.

Niektóre drzewa iglaste są bardziej odporne i można je bez problemu formować. Drzewami iglastymi odpowiednimi do formowania są cis, cyprysiki, tuje czy jałowce. Te drzewa iglaste można formować w najróżniejsze kształty, najczęściej w ogrodach spotykamy się ze stożkami, piramidami, spiralami, kulami, prostopadłościanami...

Bardziej skomplikowane kształty drzew iglastych tworzy się za pomocą form ukształtowanych z siatki. Utworzenie skomplikowanego kształtu drzewa iglastego jest czasochłonne i trzeba zaczynać je już przy młodych roślinach, które zaczyna się przycinać w pożądany kształt, w późniejszym wieku nakłada się na nie szablon według którego formuje się drzewo iglaste.

Po kilku latach drzewo iglaste całkowicie przerasta szablon i następnie dochodzi już tylko do przycinania pędów wyrastających poza szablon. Szablon z siatki pozostaje w drzewie iglastym przez całe jego życie.

Do małych ogrodów nadają się czarodziejskie miotły

Czarodziejska miotła nie jest gatunkiem drzewa iglastego, jest to zniekształcenie (gęsty pęk gałązek, o odmiennym kształcie igieł i ich układzie), które wyrasta na drzewach w wyniku choroby lub uszkodzenia.

Te zniekształcenia są następnie zbierane i szczepione na podkładki (pnie). Czarodziejskie miotły zachowują nawet po zaszczepieniu swój zniekształcony, powolny wzrost, dzięki czemu nadają się do ogrodów skalnych i małych ogrodów.

Czarodziejskie miotły wymagają takich samych warunków uprawy jak pozostałe drzewa iglaste. Zwiększoną uwagę poświęćcie igłom, które są bardziej skupione i mogą ukrywać się w nich szkodniki.

Napisała LenkaZ