Sosna jako elegancka bonsai

Sosna to wiecznie zielone drzewo z rodziny sosnowatych, które najczęściej uprawia się jako bonsai w Chinach i Japonii, gdzie cieszy się wielkim szacunkiem i miłością. Uprawa bonsai to filozofia, która uczy ludzi zrozumienia dla natury i samego siebie. Sosna jest bardzo typowym drzewem iglastym do uprawy w miseczce lub doniczce. Dla udanej uprawy sosny jako bonsai ważne jest zapewnienie odpowiedniego podłoża, nawadniania i przycinania.

Bonsai dla cierpliwych hodowców

Bonsai to przeważnie drzewa, które uprawia się w pojemnikach. Pierwotnie były uprawiane przez Chińczyków. W VI wieku n.e. uprawa bonsai rozprzestrzeniła się do Japonii, a stamtąd do innych zakątków świata. Japończycy podnieśli uprawę bonsai na wyższy poziom i przenieśli ją w wymiar artystyczny. W XX wieku sztuka uprawy bonsai rozprzestrzenia się również do Europy, gdzie cieszy się dużą popularnością do dziś.

Bonsai dzielimy na:

duże bonsai - wysokość do 130 cm - na przykład sosna czarna, platan

średnie bonsai - wysokość 30 - 60 cm - na przykład brzoza, leszczyna

małe bonsai - wysokość 5 -15 cm - na przykład jałowiec, rododendron

Idealna wielkość bonsai określana jest na początku ich formowania i bardzo ściśle wiąże się również z wielkością ich liści lub igieł. Bonsai musi osiągać określoną minimalną wysokość i musi być zachowany stosunek między wielkością liści a wielkością bonsai!

Bonsai to rośliny miniaturowych rozmiarów, które swoim drobnym pięknem ożywiają balkony, tarasy, ogrody lub wnętrza mieszkalne. Sosny uprawiane jako bonsai wymagają dużo czasu, cierpliwości, wyobraźni i umiejętności przy formowaniu i ogólnej pielęgnacji.

Sosna jako najpopularniejsze bonsai

Sosna (łac. Pinus) to wiecznie zielone drzewo nietrudne pod względem gleby i wilgoci. Należy do rodziny sosnowatych. Kształt sosny bywa czasem jajowaty, najczęściej stożkowaty, jej korona ma luźniejszy wygląd. Sosna ma długie igły, które wyrastają w pęczkach po 2, 3 lub 5. Roślina sosny jest bardzo odporna i romantyczna, a przede wszystkim niewymogająca przestrzennie, dlatego warto ją uprawiać również w mniejszych ogrodach, na skalniaczkach, tarasach, w doniczkach na balkonach, klatkach schodowych i jako ozdobę zewnętrznych altan.

Najczęściej do uprawy bonsai wykorzystuje się sosnę górską i sosnę drobnokwiatową.

Sosna górska

Sosna górska (łac. Pinus mugo) to przedstawiciel europejskich gór i wysokogórza, który ma wiele odmian. Ma lśniącą zieloną do fioletowo-brunatnej korę na młodym pniu i charakterystyczne żywiczne pąki. Sosna górska ma 2-5 cm długie igły wyrastające parami, są ciemnozielonego koloru i lekko wygięte. Jej szyszki są bez szypułki i wyrastają z fioletowych kwiatostanów, które w dużej liczbie występują na nowych pędach.

Sosna górska uprawiana jako bonsai lubi stanowiska słoneczne, które mogą być wystawione na wiatr. W przypadku gdy gałęzie sosny nie mają wystarczającej ilości światła, obumierają. Nasionko lub małą roślinę sosny umieszczamy w dobrze przepuszczalnym gruboziarnistym substracie, który powinien być stale wilgotny. Podlewamy ją wodą z kranu. Sosna górska jest drzewem mrozoodpornym, ale mimo to dobrze jest ją na zimę przenieść z miski bezpośrednio na rabatę i zapewnić jej dostateczną wilgotność.

Sosnę górską formujemy za pomocą drutowania i cięcia wstecznego.

Drutowanie

Ten gatunek sosny nadaje się do formowania w stylu kaskady, styl miotły nie jest typowy. Do jej kształtowania możemy używać drutowania, także na starszych gałęziach. Gdy na gałęziach kora jest już gruba, lepiej ją naciągać lub przed drutowaniem wzmocnić grubą warstwą łyka. Sosnę górską można drutować także zimą i podczas okresu wegetacyjnego. Druty nawinięte zimą lub wiosną mogą być latem już zbyt ciasne i jeśli się ich nie usunie, to jesienią będą już wrośnięte.

Cięcie wsteczne

Drzewa sosny górskiej, które są zdrowe i nie są świeżo wykopane, możemy ciąć przy pierwszym formowaniu aż do starego drewna pod warunkiem, że na pozostałej części gałęzi zostaną jeszcze zielone igły. Po upływie 4 tygodni wyrosną nowe pąki nie tylko w miejscu cięcia, ale także na całej gałęzi. (wybierz odpowiednie nożyce)

W lipcu przy formowanych drzewach usuwamy całkowicie rozwinięte tegoroczne pędy. W przypadku gdy wiosenny przyrost był słaby, usunąć z każdego pędu tylko szczytowy pąk. Po 4 tygodniach w miejscu cięcia powstaną nowe pąki. Przy regularnym i dobrym zaopatrywaniu sosny w składniki odżywcze jeszcze w tym samym roku wyrosną mniejsze i krótsze igły. Grube gałęzie należy usuwać zimą.

Rozwijające się rośliny sosny górskiej nawozimy od kwietnia do sierpnia np. kulkami z makuchu rzepakowego lub innymi nawozami organicznymi. Nawozy mineralne stosuję do roślin przez cały rok.

Sosna drobnolistna

Sosna drobnolistna (łac. Pinus parviflora) pochodzi pierwotnie z Azji i należy do sosen o najpiękniejszych igłach. W naturze nie dorasta do dużych wysokości. Jej pień jest szary do czarnego, w starszym wieku popękany. Kwiaty sosny drobnolistnej rosną na młodych pędach, fioletowe męskie kwiatostany wyrastają spod młodych igieł, a żeńskie rosną na pędach.

Sosna drobnolistna uprawiana jako bonsai lubi stanowiska znajdujące się na bezpośrednim słońcu. Dobrze znosi także silny wiatr. Roślinę sosny umieszczamy w gruboziarnistym substracie, który zapewnia odpływ nadmiaru wody. Substrat wymieniamy co 2-3 lata.