Jak na zdrowe róże 1/2

Róże (łac. Rosa) są słusznie uważane za królewskie kwiaty. Te krzaczaste rośliny należą do rodziny różowatych (łac. Rosaceae). Rosną na półkuli północnej Ziemi, głównie w obszarach strefy umiarkowanej. Gatunków botanicznych istnieje ponad 100. Wyhodowanych hybryd jest niezliczona ilość. Róże dzielą się na kilka grup. Grupa róż botanicznych obejmuje pierwotne gatunki róż rosnących w dzikiej przyrodzie. Najczęściej są to rozrośnięte bujne krzewy z prostymi kwiatami. Kolejną dużą grupą róż są róże wielokwiatowe, należą do nich róże z podgrupy Floribunda i Polyantha. Floribunda mają na jednym pędzie około 4 - 9 kwiatów o średnicy 6 - 9 cm. Polyantha mają na jednym pędzie jeszcze więcej kwiatów, jednak ich wielkość wynosi tylko 3 - 5 cm. Róże krzaczaste rosną pionowo minimum do wysokości 1,2 m, zazwyczaj jest to około 2 - 3 metry. Jak już sama nazwa wskazuje, róże pnące się piną, a ich pędy mogą dorosnąć do długości około 2 - 4 metry. Pędy są słabe i konieczne jest ich podwiązywanie do podpór. Róże wielkokwiatowe obejmują dwie podgrupy - Hybrydy herbaciane i wielkokwiatowe Floribunda. Róże z podgrupy hybryd herbacianych dorastają do wysokości około 50 - 120 cm. Pędy są wyprostowane, na ich końcach rozwijają się pełne kwiaty, które mogą mieć średnicę 9 - 14 cm. Pąki tych róż są mocne, dlatego nadają się również do cięcia. Grupa wielkokwiatowych floribund jest podobna do hybryd herbacianych, tylko na jednym pędzie wyrasta więcej kwiatów. To właśnie róże wielkokwiatowe są najczęściej uprawiane w ogrodach jako rośliny ozdobne. Ciekawostką są również róże pustynne. W naszej ofercie znajdziesz kilka bardzo ładnych przedstawicieli róż wielkokwiatowych.

Jakie odmiany róż możesz u nas nabyć?

Wielkokwiatowa krzaczasta róża Karina może dorosnąć do wysokości aż 1,2 metra. Jej kwiaty mają ciemnorożowy kolor i intensywnie pachnią. W ofercie jest również ciemnoczerwona wielkokwiatowa róża krzaczasta z takimi samymi parametrami wzrostu. Ciekawa jest wielkokwiatowa róża krzaczasta o nazwie Big Purple - Ludmila z niezwykle fioletowymi kwiatami. Różowe kwiaty ma wielkokwiatowa róża krzaczasta o poetyckiej nazwie The Queen Elizabeth. Konstrukcje możesz upiększyć za pomocą wielkokwiatowej róży pnącej o nazwie Heidelberg. Pędy róży pnącej Heidelberg mogą dorosnąć do długości około 2 - 3 metry. Ta róża kwitnie czerwonymi kwiatami.

Gdzie posadzić róże, aby były naprawdę piękne?

Róże lubią słoneczne stanowiska, zwłaszcza różom wielkokwiatowym sprzyja ochrona przed południowym upałem. Dobrą przysługę ogrodnikom oddadzą drzewa, których cień ochroni róże przed promieniami słonecznymi w porze południowej. Z drugiej strony należy uważać, aby róże nie były posadzone zbyt blisko drzew, ponieważ te zabierałyby im potrzebne składniki odżywcze. Niewskazane jest sadzenie róż w pobliżu brzóz, klonów, jesionów i wiązów. Kolejnym powodem, dla którego nie należy sadzić róż w pobliżu wysokich drzew jest to, że przez ich liście na ziemię dostaje się tylko ułamek wody i róże cierpiałyby z powodu jej braku. Na pochyłych terenach wybieramy miejsca nachylone w kierunku południowo-zachodnim lub zachodnim, zawsze unikamy umieszczania róż od strony północnej. Tutaj róże bardziej cierpiałyby na choroby, słabo by dojrzewały i zimą mogłyby być uszkodzone przez mrozy. Róże posadzone w ogródku nie powinny sąsiadować z truskawkami, sałatą i innymi drobnymi uprawami. Głównym powodem jest potrzeba częstego chemicznego opryskiwania róż przeciwko szkodnikom właśnie w czasie, gdy te uprawy dojrzewają. Róże nie lubią ciągłego przeciągu, ale także zbyt zamkniętego stanowiska. Idealne jest miejsce z wystarczającą ilością świeżego powietrza. Wystarczająca ilość powietrza jest również swoistą profilaktyką w walce z chorobami i szkodnikami u róż. Róże powinny być sadzone w lżejszej, głębokiej, piasczysto-gliniastej glebie, która potrafi po podlaniu dobrze utrzymać wilgoć. Za wystarczającą ilość składników odżywczych w glebie róże nagrodzą swoich ogrodników pięknymi kwiatami. Swojego piękna róże nie pokazałyby w ciężkich gliniastych glebach, które są bagniste, trwale podmokłe, zbyt kamieniste czy bardzo suche. Jeśli działka nie oferuje odpowiedniej gleby, można ją poprawić dodając torf lub kompost. Zbyt lekkie i przepuszczalne gleby przed sadzeniem wzbogaca się o dojrzały kompost, darninę zmieszaną z gliną. Do zbyt przepuszczalnych gleb należy dostarczać składniki odżywcze częściej, ponieważ szybko wypłukują się do niższych warstw ziemi, gdzie nie dosięgną już korzeni róż. Róże ładnie rosną w glebie o pH w zakresie 5,5 - 6,5.

Stanowisko wybrane, czas posadzić róże...

Róże są dostarczane w formie sadzonek zalanych woskiem, aby nie wyschły za bardzo podczas transportu, mimo to zdarza się czasami, że sadzonki są pomarszczone. W przypadku takich sadzonek pomoże namoczenie całej rośliny w letniej wodzie na około 24 godziny. Namoczenie sadzonek róż w wodzie przed sadzeniem, na około 2 godziny, jest ogólnie zalecane również na opakowaniach. Róże nie powinny być sadzone zbyt blisko siebie, aby sobie nie przeszkadzały i nie zacieniały. Luki między różami również nie wyglądają ładnie, trzymają się w nich chwasty, a słońce nadmiernie wysusza otoczenie roślin. Optymalna odległość jest zazwyczaj podana na opakowaniu i zależy od wzrostu roślin. W przypadku róż wielkokwiatowych podaje się odległość sadzenia około 50 cm. Róże pnące należy sadzić przy podporach w odległości około 50 cm od siebie. Za najbardziej odpowiedni okres do sadzenia róż jest ogólnie uważany czas między październikiem a kwietniem. Jedynym ograniczeniem dla sadzenia róż jest zamarznięta gleba i oczekiwanie silniejszych przymrozków wkrótce po posadzeniu. Sadzenie jesienią i wiosną ma swoje zalety i wady. Róże posadzone jesienią wytworzą jeszcze przed nadejściem zimy drobne korzenie, dzięki którym róże wiosną wcześniej zaczynają rosnąć. Roślina wcześniej dostaje wodę, jest więc mniejsze niebezpieczeństwo jej usychania. Ryzykiem jesiennego sadzenia jest to, że zazwyczaj wkrótce po posadzeniu przychodzą silniejsze przymrozki, które mogą uszkodzić niedojrzałe rośliny. Tego ryzyka hodowca może uniknąć kupując sadzonki dopiero wiosną. Trudnością wiosennego zakupu i sadzenia róż jest węższy wybór i konieczność czekania, aż gleba po zimie wystarczająco rozmrozi się i wyschnie. Róż nie należy sadzić do mokrej i mazistej gleby, ponieważ mogłoby dojść do gnicia korzeni.

Hop z różą do dołka...

Róże sadzi się do przygotowanych dołków tak, aby szyjka (miejsce szczepienia) róży znajdowała się około 5 cm poniżej poziomu gleby. Korzenie swobodnie rozłóż w dołku i powoli zasypuj je ziemią. Od czasu do czasu delikatnie potrząśnij różą, aby ziemia dostała się również do pustych przestrzeni. Dołek zasyp w około 2/3 i następnie dokładnie ubij, aby ziemia całkowicie przylegała do korzeni. Dokładnie podlej!!! Po całkowitym wchłonięciu wody, uzupełnij ziemię aż po brzeg dołka i ponownie lekko ubij. Po jesiennym sadzeniu ziemię przygarnij jak najwyżej, aby chronić roślinę przed przymrozkami. Wiosną przygarnieta ziemia chroni róże przed nadmiernym nasłonecznieniem i wysuszającymi wiatrami. Przy wiosennym sadzeniu należy ziemię ostrożnie usunąć po około 3 tygodniach, aby róże mogły zacząć rosnąć. Odgarnianie przeprowadzaj bardzo ostrożnie, aby nie uszkodzić kiełkujących pędów. Przy suchej pogodzie podlewaj świeżo posadzone róże w interwale około 5-6 dni. Po wiosennym sadzeniu róże przytnij na długość około 15 cm. Róże pnące sadzi się w ten sam sposób. Miejsce okulizacji może znajdować się nawet 10 cm pod ziemią, aby zapobiec ewentualnemu wyrastaniu dzikich pędów. Przy sadzeniu róży pnącej przy ścianie wykop dołek około 50 cm od ściany, aby róże miały wystarczająco dużo wilgoci. Róże sadzi się w wykopany dołek skośnie tak, aby pędy kierowały się w stronę ściany. Podobnie jak róże wielkokwiatowe, również róże pnące po sadzeniu przygarnij ziemią, aby chronić je przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi.