Miechunka: żywe lampiony w ogrodzie

Miechunka (łac. Physalis) to rodzaj roślin należących do rodziny psiankowatych (łac. Solanaceae). Na świecie opisano około 120 gatunków miechunki rosnących głównie w Ameryce Południowej, Środkowej i Północnej. Najliczniej występują miechunki w Meksyku. W naszych ogrodach najczęściej spotykamy dwa gatunki miechunki, a mianowicie miechunkę pęcherzycę (łac. Physalis alkekengi) oraz miechunkę peruwiańską (łac. Physalis peruviana). Owocem obu tych gatunków są charakterystyczne pomarańczowo-czerwone lampiony, które staną się ozdobą każdego ogrodu. Wyhoduj je także w swoim ogrodzie!

Miechunka pęcherzyca

Miechunka pęcherzyca to roślina wieloletnia, która bez problemu przezimowuje. Miechunka pęcherzyca może dorosnąć do wysokości 40 - 60 cm. Na nierozgałęzionych łodygach rosną spiralnie ułożone liście o kształcie jajowatym do trójkątnego. Kwiat miechunki pęcherzycy przypomina kwiaty innych roślin psiankowatych (np. kwiat pomidora). Kwiaty miechunki pęcherzycy mają białą barwę. Owocem miechunki pęcherzycy są jagody ukryte w charakterystycznym czerwonym "lampionie". Właśnie od kształtu tego okrycia owocu pochodzi nazwa rośliny. Czerwone okrycie owocu przypomina bowiem część żydowskiego stroju tzw. "czapkę frygijską", którą Żydzi nosili już od wczesnego średniowiecza. Miechunka pęcherzyca pierwotnie rosła na rozległym terytorium od południowej Europy aż po wschodnią i południową Azję. Dziś rozprzestrzeniła się jeszcze bardziej, w nowych lokalizacjach szybko się rozrasta i szybko dziczeje. Z miechunką pęcherzycą można najczęściej spotkać się na podłożach wapiennych i w lasach dębowych.

• Miechunka pęcherzyca odmiany "Franchetii" charakteryzuje się dużymi pomarańczowymi owocami, które w stanie dojrzałym są jadalne

Miechunka peruwiańska

Miechunka peruwiańska jest również rośliną wieloletnią, ale w naszych warunkach klimatycznych uprawia się ją jako roślinę jednoroczną, ponieważ nie przetrwa mrozu. Dorasta do wysokości około 30 - 100 cm. Całą roślinę pokrywają gęste włoski. Łodyga niemal się nie rozgałęzia, naprzemiennie wyrastają z niej liście. Liście są jajowate, u nasady raczej sercowatego kształtu. Kwiaty są białe i podobnie jak u miechunki pęcherzycy przypominają kwiaty innych roślin psiankowatych. Owocem jest jagoda ukryta w lampionowatym okryciu. Jak już sama nazwa tego gatunku miechunki wskazuje, jego pierwotną ojczyzną jest Ameryka Południowa, a zwłaszcza Peru, Kolumbia, Chile i Wenezuela. Do innych krajów świata miechunka peruwiańska zaczęła się rozprzestrzeniać w XIX wieku. Wtedy osadnicy przywieźli ją do południowej Afryki. Dziś miechunkę peruwiańską można znaleźć niemal we wszystkich obszarach w umiarkowanym pasie klimatycznym. Miechunka peruwiańska najczęściej rośnie we wilgotnych lasach podgórskich i na ich obrzeżach. Miechunki peruwiańskie mogą w sprzyjających warunkach utworzyć bardzo gęsty nalot, który może wypchnąć nawet rodzimą roślinność.

• Miechunka peruwiańska do suszenia to specjalna odmiana szczególnie odpowiednia do suszenia, suszone łodygi z licznymi "lampionami" ożywią każdy suchy bukiet

Miechunce najlepiej rosną w słonecznym lub lekko zacienionym miejscu. Wymagają dużo światła. Do uprawy miechunki idealna jest głęboka gleba humiczna, która zatrzymuje wystarczającą ilość wody. Sadzonki miechunki wysiewamy w marcu, najpóźniej w kwietniu do pojemnika do wysiewu (np. minipareniska). Wysiane nasiona potrzebują do kiełkowania wystarczającej wilgotności i temperatury pokojowej. Wyrośnięte sadzonki przesadzamy na miejsce docelowe dopiero po ustąpieniu przymrozków. Miechunki są wprawdzie mrozoodporne, ale młode sadzonki mogłyby zostać uszkodzone przez silniejsze mrozy. Podczas sezonu należy opiekować się miechunkami podobnie jak pomidorami. W razie potrzeby podlewamy je, odchwaszczamy. Nie zaszkodzi regularne nawożenie. Za wzorową opiekę miechunki odwdzięczą się jesienią dużą ilością czerwonych "lampionów".

Uwaga: Niedojrzałe owoce oraz rośliny miechunki są dla organizmu ludzkiego, ze względu na wysoką zawartość solaniny, lekko trujące, podobnie jak niedojrzałe pomidory!

Dojrzałe owoce miechunki jadalnej są zdrowe i smaczne

Do spożycia nadają się tylko dojrzałe owoce miechunki. Suszone dojrzałe owoce miechunki żydowskiej wiśni mają działanie moczopędne, wykorzystuje się je w leczeniu chorób nerek i dróg moczowych. Owoce miechunki peruwiańskiej zawierają dużą ilość witaminy C. Ich stosowanie przyspiesza rekonwalescencję. W formie kąpieli miechunkę można wykorzystać jako wsparcie w leczeniu dny moczanowej i reumatyzmu. Dojrzałe owoce miechunki peruwiańskiej są poszukiwane ze względu na swój ciekawy smak, który przypomina odległe ananasa. Owoce spożywa się w stanie świeżym, przetwarza na przetwory lub suszy. Świeże owoce miechunki dodaje się do sałatek owocowych. Większą ilość owoców miechunki można przetworzyć (przed przetwarzaniem nakłuć owoce, aby cukier do nich przeniknął) lub wysuszyć. Z owoców miechunki peruwiańskiej można przygotować wyśmienitą marmeladę.

Wskazówka: Czerwone "lampiony" chronią owoce miechunki przed wysychaniem, dlatego wyjmij je dopiero tuż przed spożyciem lub przetworzeniem.