Echinocereusy będą kwitły długo

Echinocereusy należą do stosunkowo nieskomplikowanych w uprawie kaktusów. Ich siedliska rozciągają się na bardzo rozległym obszarze Ameryki Środkowej. W naturze rosną w środkowo-wschodnim Meksyku w stanach Tamaulipas i Durango, dalej w stanach Sonora, Chihuahua oraz we wszystkich pozostałych południowo-zachodnich stanach USA od Teksasu i Kalifornii aż po Kolorado, Utah i Nevadę. Dzięki naszemu e-shopowi możecie także Wy wyhodować te środkowoamerykańskie piękności.

Echinocereusy

Echinocereusy należą do rodziny roślin kaktusowatych (łac. Cactaceae). Echinocereusy mogą być pojedynczo rosnące lub obficie rozgałęzione, płożące się lub wyprostowane kaktusy, które są przeważnie silnie otrniałe. Kwiaty są zazwyczaj duże w różnych odcieniach kolorystycznych. Najczęściej można spotkać się z różowym, czerwonym, fioletowym, rzadziej także z białym, żółtym i zielonawym kolorem kwiatu. Cenną zaletą kwiatów echinocereusów jest ich stosunkowo długa trwałość. Kwiaty potrafią kwitnąć dłużej niż tydzień.

Hodowcy dzielą echinocereusy na tzw. „zielone", które obficie wypuszczają odrosty i tworzą kępy. Pojedyncze rośliny osiągają maksymalnie 3 cm średnicy. Drugą grupą są tzw. „pektinátní" echinocereusy, które mają grubsze ciało, a ich kolce są ułożone grzebieniowato. Kolce są ich wielką ozdobą, ponieważ często są wielobarwne.

Najbardziej znane gatunki echinocereusów

Do najbardziej znanych echinocereusów należą echinocereus rubrispinus, echinocereus chloranthus i echinocereus viridiflorus.

Echinocereus rubrispinus

Echinocereus rubrispinus ma słupowy wzrost, może dorastać do wysokości około 18 cm i szerokości ok. 5 cm. Ten kaktus rośnie pojedynczo, odrosty u niego pojawiają się bardzo rzadko. Ukolcenie tego echinocereusa jest jego chlubą, szczególnie młodsze rośliny szczycą się wyraźnie czerwonymi kolcami. Szczytu piękności osiąga echinocereus rubrispinus w okresie kwitnienia. Jego kwiaty są duże, jasno purpurowo-czerwone ze śmietankowym gardzielem i zieloną pręcikiem. Ojczyzną echinocereusa rubrispinusa jest zachód meksykańskiego stanu Chihuahua. Tutaj ten kaktus rośnie w niedostępnym terenie gór Sierra Obscura. Echinocereusy rubrispinusy w siedlisku odkrył Alfred Lau i już w momencie odkrycia wiedział, że jest to nowość, która będzie przez hodowców bardzo ceniona za swój atrakcyjny wygląd. Dziś jest popularny wśród hodowców i stanowi wyrazistą dominantę kolekcji. Ten echinocereus dobrze jest hodować w przepuszczalnym podłożu, zapewnić mu chłodne i jasne zimowanie. Latem wymaga dużo wody i świeżego powietrza.

Echinocereus chloranthus var. cylindricus

Echinocereus chloranthus var. cylindricus należy do mniejszych gatunków echinocereusów o cylindrycznym pędzie. Pędy wyrastają pojedynczo, czasami pojawia się również kilka odrostów. Echinocereus chloranthus może dorosnąć do wysokości nawet 20 cm i średnicy do 7 cm. Kolcowanie tych roślin jest bardzo zmienne i zależy od konkretnego stanowiska pochodzenia. Kwiaty wyrastają mniej więcej w połowie wysokości tego kaktusa. Ich kolor, podobnie jak kolcowanie, jest bardzo zmienny. Kwiaty mogą mieć barwę od żółtawo-zielonej aż po brązową. Echinocereus chloranthus rośnie w wysoko położonych obszarach południowo-zachodnich USA w stanach Teksas i Nowy Meksyk. Te obszary są chłodne, dlatego te kaktusy znoszą w naszych warunkach klimatycznych również zimowanie na zewnątrz. Należy jednak zapewnić im jak najsuchsze miejsce zimowania.

Echinocereus viridiflorus

Echinocereus viridiflorus ma nieznacznie kolumnowy pokrój. Rośnie najczęściej kępowo, jednak niektóre osobniki rosną również samodzielnie. Ten echinocereus dorasta do wysokości nawet 15 cm i średnicy pędu około 6 cm. Kolcowanie bywa, podobnie jak u poprzedniego gatunku, bardzo zmienne i zależy od konkretnego miejsca pochodzenia. Kolce są zazwyczaj przylegające do pędu, regularnie rozprostarte pajęczynowato wokół areoli. Kwiaty wyrastają mniej więcej w połowie wysokości kaktusa, mają barwę zielonkawą lub zielono-żółtą. Echinocereus viridiflorus jest najbardziej na północ rosnącym echinocereusem. Występuje w wielu stanach południowo-zachodnich i środkowo-zachodnich USA. Są to Nowy Meksyk, Teksas, Dakota, Kansas, Oklahoma, Kolorado i Wyoming. Stanowiska znajdują się w miejscach trawiastych lub w cieniu górskich lasów. Echinocereusy pochodzące z chłodniejszych obszarów znoszą również chłodne zimowanie poniżej zera. W tym czasie muszą jednak być w całkowitej suszy, a tkanki muszą być dobrze wywojone. Również ten gatunek echinocereusa jest bardzo popularny wśród hodowców. Z jego uprawą nie będą mieli problemów również początkujący hodowcy.

Uprawa echinocereusów

Uprawa większości gatunków echinocereusów nie jest skomplikowana. Aby kaktusy kwitły, ważne jest zachowanie ich naturalnego rytmu z naprzemiennym okresem letniej wegetacji i okresem zimowego spoczynku. W przypadku echinocereusów jest to podwójnie ważne. W okresie letnim zapewnij echinocereusom dużo słońca, wody, ciepła i powietrza. Nie pogardzą także częstym opryskiem w upalne dni. Opryskiem wspomagasz ich wzrost, a dodatkowo zmniejszasz prawdopodobieństwo ataku szkodnika zwanego przędziorkiem. Jesienią przenieś echinocereusy do chłodnego, jasnego pomieszczenia. Optymalna jest temperatura około 5°C. Kaktusy w tych warunkach utrzymuj w absolutnej suchości. W chłodzie wytrzymają bez problemu całą zimę bez jednej kropli wody. Podczas zimowania w cieple i wilgoci może dojść do wyciągania się roślin (utworzyłby się im brzydki, wąski, jasny czubek), a przy nadmiernym zamoknięciu nawet do zgnicia całej rośliny, co w przypadku echinocereusów byłoby wielką szkodą. Specyficzne jest zimowanie echinocereusa chloranthusa, który znosi także zimowanie na zewnątrz. Ten gatunek echinocereusa możesz więc uprawiać całorocznie na zewnątrz. Posadź go w przepuszczalnym substracie, aby przy jego korzeniach nie zalegała woda. Stanowisko orientuj na południe, aby echinocereusy miały latem wystarczająco dużo słońca. Przed zimą postaw nad echinocereusem daszek, aby do jego korzeni nie dostała się woda. Gdy ten echinocereus jest wystarczająco wysuszony, znosi bez problemów nawet silne mrozy. Dosłownie śmiertelny cios zimą może mu zadać odwilż, gdy woda z topniejącego śniegu dostanie się do korzeni, kaktus się „napije", a potem nastąpią silniejsze mrozy. „Napity" kaktus jest bowiem bardzo wrażliwy i może łatwo zamarznąć lub zgnić. Jeśli masz nieogrzewaną szklarnię, może stać się idealnym miejscem zimowania właśnie dla echinocereusa chloranthusa. Nie wahaj się i kup nasiona tych echinocereusów, abyś mógł cieszyć się pięknem ich kolców, a przede wszystkim dużymi, długo kwitnącymi kwiatami.