Jastrzębiec jako naturalny insulin

Ruta kozja lekarska (łac. Galega officinalis) to zioło, które obniża poziom cukru we krwi, dlatego jest stosowane jako wspomagające leczenie cukrzycy typu II, szczególnie u dzieci w początkowym stadium tej choroby potrafi obniżyć poziom cukru we krwi do wartości prawidłowych. Ziele ruty koziej działa moczopędnie, wspomaga wytwarzanie mleka matki, pomaga przy gorączkowych chorobach dziecięcych i leczy skórę. Roślina ruty koziej dzięki swoim groniastym kwiatom i dekoracyjnym liściom nadaje się do uprawy w Twoim ogrodzie ozdobnym.

Krajem pochodzenia ruty koziej jest południowa Europa i zachodnia Azja, gdzie występuje do dziś. W przeszłości, około roku 1600, była używana jako zioło lecznicze na choroby takie jak dżuma, gorączka i różne choroby dziecięce. Substancję leczniczą galegynę, która obniża poziom cukru we krwi, odkrył w niej w 1914 roku dr Tauret.

W naszych szerokościach geograficznych nie znajdziemy jej rosnącej dziko, dlatego celowo uprawiamy ją z nasion. Występuje dziko na łąkach, pastwiskach, nad brzegami rzek oraz we wilgotnych lasach w południowej Europie i zachodniej Azji. W przeszłości w Szwajcarii i innych krajach była uprawiana jako pasza.

Wśród jej ludowych nazw znajdują się groch kozie, ruta kozia lecząca i szczodrzec leczniczy. W języku polskim używamy jej nazwy ruta kozja lekarska. Jej łacińska nazwa pochodzi z greki i oznacza przynoszącą mleko.

Jak uprawiać rutę kozią

Ruta kozja lekarska (łac. Galega officinalis) to bylina wieloletnia, która dorasta do wysokości 40-110 cm. Należy do rodziny bobowatych (łac. Fabaceae). Ma gruby kłącze, z którego wyrasta kilka pustych łodyg. Łodyga ruty koziej jest pusta, podłużnie bruzdkowana i gładka. Na łodygach wyrastają liście złożone, pierzaste, które mają lancetowaty lub eliptyczny kształt zakończony kolcami o wielkości 15-50 mm. Ruta kozja kwitnie fioletowo-niebieskimi lub białymi kwiatami, które są zgrupowane w groniaste kwiatostany w lipcu i sierpniu. Kwiaty mają dużo pyłku, ale są ubogie w nektar. Po przekwitnięciu na roślinie tworzą się 2-5 cm strąki, które są wielonasienne.

Rutę kozią uprawiamy z nasion, które sadzimy do wilgotnej gleby gliniasto-iłowej wzbogaconej humusem, wapniem i azotem na wiosnę, ponieważ siew jesienny mógłby podczas mroźnej zimy wymarzać. Do swojego rozwoju ruta kozja potrzebuje ciepłego i słonecznego miejsca, a także wystarczającej ilości wilgoci. Jest mrozoodporna i lubi deszczową pogodę. Rośnie szybko, ale nie znosi gwałtownych zmian podczas swojego wzrostu, takich jak zmiana ciepła i chłodu, w wyniku czego roślinka rzednie.

Ziele i nasiona koziećiny zbieramy kilka razy do roku. Niedrewniane wierzchołki rośliny najlepiej przycinać w godzinach popołudniowych (około 14:00) na długość około 10-20 cm. Następnie ziele suszymy w przewiewnych pomieszczeniach w snopkach, ewentualnie przy sztucznym cieple w maksymalnej temperaturze 50°C. Nasiona koziećiny zbieramy, gdy są już całkowicie dojrzałe, najczęściej w sierpniu. Ich wykorzystanie jest między innymi do przemysłowej izolacji, szczególnie ze względu na zawartą w nich substancję galegina.

Koziećina wspomaga leczenie cukrzycy

W medycynie naturalnej roślina koziećiny jest stosowana jako środek moczopędny, laktogenny, antycukrzycowy, jak również przy gorączkowych chorobach dziecięcych, wysypkach takich jak odra i płonica oraz przy epilepsji. Działa również jako łagodny środek przeczyszczający, pomaga przy zaparciach i korzystnie wpływa na czynność jelita grubego. Zawiera substancję galegina tzw. naturalną insulinę. Jednoczesne stosowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych i galeginy powoduje, że wystarczające jest stosowanie niższych dawek leków przeciwcukrzycowych. Dzięki galeginie ogólnie wspomaga metabolizm w organizmie i wzmacnia jego układ odpornościowy. Obecnie trendem jest dodawanie ekstraktu z koziećiny do maści, które są stosowane przy różnych defektach skórnych i operacjach nowotworowych. Maść z koziećiny leczy również wyprysk wysiękowy.

Koziećina zawiera galeginę, galuteolina, guanidynę, glikozyd flawonowy, garbniki, substancje gorzkie, saponiny i inne substancje aktywne.

Wskazówka na herbatę: Z ziela koziećiny przygotowujemy herbatę. Do 250 ml wrzącej wody dodajemy 1-2 łyżeczki kawowe. Tak przygotowaną mieszankę pozostawiamy do zaparzenia na 10 minut. Następnie odcedzamy i podajemy zawsze świeżą herbatę, którą pijemy 2-3 razy dziennie.

Koziećina jest używana również jako składnik różnych mieszanek ziołowych. Ziele koziećiny łączymy najczęściej z koperkiem włoskim, jak również z liściem jałowca, korzeniem i liśćmi mniszka lekarskiego, zielem pokrzywy i korzeniem łopianu.

Wskazówka od naszych babć

Dla karmiących matek zalecane jest picie następujących mieszanek ziołowych, które zawierają również koziećinę lekarską i służą do wspomagania karmienia, jak również do zwiększenia produkcji mleka matki podczas kryzysu laktacyjnego.

• Mieszanka 25 g koziećiny lekarskiej, takiej samej ilości rdestowca ptasiego i nawłoci pospolitej, 20 g nasion anyżu i kopru włoskiego oraz na koniec 10 g liści bobkowych

• Mieszanka 30 g koziećiny lekarskiej, 20 g owoców kolendry siewnej, 20 g kopru i nasion kopru włoskiego

• Mieszanka równych ilości tych ziół: koziećiny lekarskiej, ziela pokrzywy zwyczajnej, nasion anyżu, kminku i korzenia żywokostu

• Herbatę przygotowujemy w ten sposób, że 2 łyżeczki zalewamy 600 ml wrzącej wody. Mieszankę zaparzamy przez 10 minut, a następnie odcedzamy. Herbatę pijemy pół godziny przed głównym posiłkiem i godzinę po głównym posiłku, nawet 6 razy dziennie w ilości 100 ml.

Przepraszam, ale otrzymałem pusty tekst do tłumaczenia. Proszę o przesłanie treści, którą mam przetłumaczyć na język polski dla klientów e-sklepu.

Jestem gotowy do przetłumaczenia tekstu dotyczącego produktów ogrodniczych lub kosmetyki naturalnej, zachowując:

• Nazwy marek w oryginalnej formie (Prima Klima, BioBizz, Plagron itd.)
• Tłumaczenie opisów i właściwości produktów
• Formatowanie wyłącznie w HTML
• Styl odpowiedni dla klientów polskiego e-sklepu

Czekam na treść do tłumaczenia.