Chilli papryczki od nasionka

Ten przewodnik jest przeznaczony dla każdego, kto pomyślał, że może być zabawnie uprawiać papryczki chilli. Być może nigdy ich jeszcze nie uprawialiście, być może wcześniej w ogóle nie uprawialiście żadnej rośliny. Po odrobinie poszukiwań w internecie jesteście całkowicie przesyceni radami i informacjami; niepewni, gdzie zacząć.

Strona internetowa „thechileman" nie jest skierowana do profesjonalnych uprawiaczy, ale gdy zaczynamy mówić w przewodnikach o wermikulicie i podgrzewanym propagatorze, prawdopodobnie zaczniecie się zastanawiać, czy w ogóle uprawa papryczek chilli jest odpowiednia dla Was.

Proszę, nie dajcie się zniechęcić, jest łatwiejsza droga. Tak, my chętnie pozwalamy kiełkować naszym nasionkom, używamy podgrzewanych mat, wykorzystujemy zalety drenażu mieszanki glebowej dzięki perlitowi. Ale Wy nie musicie robić tego wszystkiego. Może być wręcz niewiarygodnie łatwo uprawiać rośliny Chilli. Dlatego jest tu nasz przewodnik dla początkujących uprawiaczy lub dla tych, którzy nie chcą się obciążać skomplikowanymi sprawami...

Nasiona papryczek

Aby móc wyhodować swoje pierwsze papryczki Chilli, potrzebujecie najpierw nasion (nasiona papryczek chilli). Jest wiele niesamowitych odmian papryczek, z których możecie wybierać. Ale dla całkowitych początkujących, którzy chcą mieć gwarancję, że wkrótce zobaczą strąki Chilli, prawdopodobnie najlepiej jest wybrać Capsicum Anuum, które zazwyczaj rosną szybciej. Możecie je kupić w lokalnym centrum ogrodniczym lub w naszej sekcji nazwanej miłośnicy strąków, gdzie znajdziecie rekomendowanych dostawców nasion. Albo jeśli chcecie, jest to tak proste, wystarczy po prostu skoczyć do waszego lokalnego supermarketu, kupić kilka papryczek i wyjąć z nich nasiona.

Kiełkowanie nasion

Kiełkowanie jest prawdopodobnie najbardziej dyskutowanym stadium w ramach uprawy papryczek Chilli, które oferuje najwięcej możliwości. Teraz, gdy już macie swoje nasiona, trik polega na ich przemianie w rośliny. Pierwszy etap tej przemiany to pozwolić nasionom chilli wykiełkować. Głównymi wymogami do kiełkowania jest ciepło, wilgoć i wystarczająca ilość tlenu. Nasiona możecie pozwolić wykiełkować w czymkolwiek, od papierowej chusteczki po kostki wełny mineralnej, ale najlepszym pośrednikiem wzrostu jest gleba.

Jest w zasadzie jedno, czego użyjecie do utrzymania ziemi. Czy to będzie propagator czy prosta plastikowa skrzynka z małymi otworami drenażowymi przez Was utworzonymi na jej dnie, aby zapobiec wodzie przesiąkanie ziemi. Nasiona rozsiejcie na powierzchni ziemi i następnie pokryjcie je kolejną ziemią. Ale tylko tak, aby nasiona były tuż pod powierzchnią ziemi, około 3 milimetrów. Nasiona mają bowiem w zapasie tylko tyle siły, aby kiełkując dostać się bliżej światła, więc jeśli zasadzicie je zbyt głęboko, nie będą miały wystarczającej siły, aby osiągnąć powierzchnię ziemi.

Aby nasiona uzyskały dostęp do wilgoci, musisz podlewać powierzchnię gleby. Nie za dużo – chcesz utrzymać glebę wilgotną, a nie zabagnioną. Ostatnim składnikiem jest ciepło. Na tym etapie światło nie jest wymagane, idealne jest ich umieszczenie w zamkniętej szafce do suszenia prania ciepłym powietrzem (lub w miejscu podobnym), na przykład gdzieś nad grzejnikiem lub tam, gdzie będzie ciepło. Pamiętaj jednak, że nie chcesz ich upiec, a zbyt wysokie ciepło również obniża wilgotność gleby.

Czy kiełkowanie zakończyło się sukcesem?

Nasionom zajmie teraz od kilku dni do kilku tygodni, zanim przedrą się na powierzchnię, w zależności od odmiany, którą uprawiasz. Twoja cierpliwość zostanie nagrodzona ich wyłonieniem się na powierzchni.

Sadzonki tych roślin są bardzo wrażliwe i delikatne, dlatego najlepiej ich nie dotykać. Ciepło i wilgoć są nadal ważne, ale najważniejszym elementem staje się teraz przede wszystkim ilość światła, którą sadzonki otrzymają. Dlatego umieść swoje rośliny na południowych oknach lub w ciepłej szklarni, jeśli masz taką możliwość.

Przesadzanie młodych roślin

Rośliny Chilli zazwyczaj tworzą szereg listków po parze. Pierwsza para to liście nasienne, kolejna para to pierwszy prawdziwy rząd listków. Jak tylko Twoje sadzonki utworzą te listki, należy je przesadzić do większego pojemnika, aby miały wystarczająco dużo miejsca do wzrostu. Doniczki są łatwo dostępne i tanie.

Nie ma znaczenia, jakiego rozmiaru używasz, ale wiele osób zaczyna od plastikowej doniczki o średnicy około 10 cm i stopniowo przesadza, gdy korzenie zaczną przedostawać się przez otwory drenażowe. Pozostawiając je w małym pojemniku, możesz kontrolować rozmiar swojej rośliny Chilli. Możesz być również zadowolony z pojemnika o średnicy 15 cm, aby Twoja roślina mogła ładnie stać na kuchennym parapecie lub abyś mógł patrzeć na pusty kufel po piwie w tle Twojego lokalnego pubu.

Prawidłowe odżywianie

Kolejną czarną magią związaną z uprawą papryk Chilli jest nawóz sztuczny. Większość zadowala się mieszanką NPK, która zawiera azot, fosfor i potas. Zbyt dużo azotu może jednak spowodować, że Twoje rośliny będą pełne liści, bez owoców, a zbyt mało spowoduje, że Twoje rośliny zżółkną i zwiędną. Ale nie musisz zajmować się nawozem sztucznym, jeśli nie chcesz. Odpowiednia równowaga światła i wody to naprawdę wszystko, czego Twoje rośliny faktycznie potrzebują. Dopóki gleba jest mniej więcej odpowiednia, rośliny będą w stanie pozyskać z niej wszystkie składniki odżywcze, których potrzebują.

Papryczki kwitną i zaczynają owocować

Gdy Wasze rośliny zaczną kwitnąć, zaczyna się Wasza praca. Z kwiatów powstaną owoce. Możecie tu również znaleźć wiele informacji o tym, jak najlepiej zapylać kwiaty roślin Chilli, ale wierzcie nam, to naprawdę zadziała – wystarczy, że gdy kilka kwiatów na Waszej roślinie jest już otwartych, potrzepać palcami wokół środkowej części kwiatów, aby zebrać z nich pyłek i powtarzać to kilkakrotnie na każdym z kwiatów. Pomoże to dostarczyć pyłek do słupka i rozpocznie reakcję chemiczną, która jest potrzebna do wytworzenia owoców.

Dojrzałe papryczki chilli

Jeśli wszystko się uda, płatki kwiatowe zaczną stopniowo opadać, a środkowa część kwiatów zacznie się nieznacznie powiększać. To jest faza, w której papryczki chilli zaczynają rosnąć. W zależności od odmiany, którą zdecydowaliście się uprawiać, strąki chilli zaczną się formować i zakończą kształtem zgodnym z odmianą. Jeśli będziecie nadal dobrze dbać o swoją roślinę, będzie kontynuować produkcję owoców aż do jesieni, a być może nawet później.

Pamiętajcie jednak, to jest naprawdę podstawowe ABC uprawy papryczek Chilli. Ten przewodnik został stworzony po to, aby pokazać Wam i zapewnić, jak stosunkowo łatwo jest uprawiać papryczki Chilli, nawet przy całkowitym braku wcześniejszego doświadczenia.

Przewodnik po siewie czyli jak siać nasiona

Zdrowe nasiona są uśpioną żywą istotą. Aby wykorzystać większość Waszych nasion, warto nieco rozumieć ich potrzeby. Przewodnik Chileman koncentruje się na wszystkich aspektach, które mogą być związane z siewem Chilli, a konkretnie na czterech najbardziej podstawowych czynnikach, które są wymagane, aby nasiona pomyślnie zakończyły swój okres spoczynku: żywotność nasion/wilgotność/temperatura/podłoże użyte do uprawy.

Kiedy powinniście zacząć siew?

Odpowiedź na to pytanie zależy od tego, czy planujecie uprawiać Wasze rośliny w domu czy na zewnątrz. Jeśli w domu, gdzie możecie używać sztucznego oświetlenia, możecie zacząć siać kiedy tylko chcecie. Jeśli jednak planujecie ostatecznie przenieść Wasze młode rośliny na zewnątrz, lokalne warunki klimatyczne, zwłaszcza temperatura i naturalne natężenie światła, dyktują odpowiedni czas rozpoczęcia. W uprawie Chilli zaczyna się siać nasiona w domu 4 do 6 tygodni przed ostatnimi przymrozkami. W Wielkiej Brytanii jest to zazwyczaj na początku lutego do połowy marca. Wiele odmian potrzebuje co najmniej 6 do 9 miesięcy, aby w pełni wyrosnąć i wytworzyć owoce. Jeśli więc zaczniecie w lutym, będziecie mieli mnóstwo wspaniałych papryczek od lipca do października.

Żywotność nasion

Zdrowie Waszych sadzonek będzie w znacznym stopniu zależeć od jakości oryginalnych nasion. Kupujcie nasiona tylko od renomowanych dostawców, takich jak ci wymienieni w bazie danych Chileman. Lepsi dostawcy dbają o nasiona preparatami, aby wyeliminować możliwość powstania chorób. Jeśli używacie nasion pochodzących z poprzedniego sezonu uprawnego, odpowiedni odbiór i prawidłowe przechowywanie nasion również będzie miało duży wpływ na ich żywotność.

Sprawdźcie przewodnik Chilemana po zbiorze nasion, aby uzyskać więcej informacji. Przechowywane nasiona powinny być regularnie testowane w celu sprawdzenia ich żywotności. Możemy tylko zalecić kontrolę nasion przed ich siewem, aby zwiększyć szansę na wyhodowanie zdrowych sadzonek. Powinniście odrzucić wszelkie nasiona, które są zdeformowane, popękane lub ze zmianą koloru. Ciemne plamy na nasionach mogą być oznaką choroby.

Test kiełkowania

Test kiełkowania jest przydatną metodą sprawdzającą żywotność nowo zakupionych lub przechowywanych nasion. Przed zastosowaniem tego testu spróbujcie dowiedzieć się nieco więcej o wymaganiach dotyczących kiełkowania i czasie, którego potrzebuje wybrana przez Was odmiana, aby zacząć rosnąć, szczególnie jeśli chodzi o wariant, z którym macie mało doświadczenia. Niektóre gatunki, zwłaszcza Chinense i dzikie odmiany, są na przykład znane wśród hodowców chili ze słabego wskaźnika udanego kiełkowania i długich czasów kiełkowania. Cierpliwość jest tu pożądana również dlatego, że niektóre warianty, takie jak Habanero i Tepin, mogą zacząć kiełkować dopiero po 6 tygodniach.

Aby rozpocząć test kiełkowania, rozłóżcie kilka nasion na kawałku wilgotnego ręcznika papierowego lub chusteczki z normalnym wzorem kratki (aby łatwiej się liczyło). Im więcej nasion użyjecie, tym dokładniejszy będzie test. Przykryjcie nasiona kolejnym arkuszem papieru, ostrożnie go złóżcie i umieśćcie wewnątrz czegoś, co utrzyma wilgoć, na przykład czystego plastikowego worka strunowego do zamrażania. Przechowujcie je następnie w tym worku w stałej temperaturze gdzieś w cieple, np. w wbudowanej szafie do suszenia prania ciepłym powietrzem (lub miejscu jemu podobnym), albo na macie grzewczej.

Po 5-10 dniach policzcie i odłóżcie kiełkujące nasiona. Zwróćcie nasiona do ich ciepłego miejsca i obliczcie wskaźnik kiełkowania (procent nasion, które wykiełkowały spośród wszystkich testowanych). Jeśli przez kolejne kilka tygodni żadne nasiona nie zaczną kiełkować, możecie być całkiem pewni, że wszystkie żywotne nasiona, które zostały przetestowane i powinny wykiełkować, już wykiełkowały.

Należy pamiętać, że dobry wskaźnik kiełkowania nie oznacza, że będziesz mieć wiele zdrowych, bujnych roślin. Mogą one wprawdzie natychmiast wykiełkować na ciepłej bibułce, ale może być dla nich trudno dorosnąć do dojrzałości. Młode sadzonki o niskiej sile życiowej są bardziej podatne na mutacje lub choroby. Aby zapewnić sobie, że wyrośnie Ci przynajmniej jeden egzemplarski okaz od każdej odmiany, powinieneś posadzić co najmniej pół tuzina nasionek.

Zauważ, że gdy tylko nasiona zaczną kiełkować, potrzebują do dalszego wzrostu dużo światła. Jeśli pozbawisz je dobrego światła (czy to sztucznego, czy naturalnego), będziesz mieć wiele długich, wyciągniętych roślin. Większość nasion, które są dostarczane przez komercyjnych dostawców nasion, powinna mieć wskaźnik kiełkowania powyżej 80%. W przypadku nasion, gdzie współczynnik kiełkowania jest mniejszy niż 50%, należy powtórzyć próbę, a jeśli marny wskaźnik udanego kiełkowania się utrzymuje, zgłoś to danemu dostawcy nasion.

Poprawa kiełkowania

Hodowcy Chilli i firmy dostarczające nasiona stosują różne techniki w celu zwiększenia wskaźnika udanego kiełkowania. Wśród najczęściej używanych są skaryfikacja fizyczna i chemiczne namaczanie wstępne:

• W przypadku skaryfikacji fizycznej chodzi o to, aby usunąć część nasion lub ścieńczyć zewnętrzną powłokę nasion, co pomoże w ich kiełkowaniu. Można to wykonać ostrym nożem lub kawałkiem papieru ściernego.

• Skaryfikacja chemiczna (namaczanie wstępne) obejmuje albo zmiękczenie zewnętrznej powłoki nasienia, albo naśladowanie chemicznego procesu ptasiego układu trawiennego, naturalnego sposobu na wspomaganie nasion w ich kiełkowaniu. To jest obszar, w którym występuje najwięcej mitów i legend wśród hodowców Chilli i który oferuje różne rozwiązania moczenia nasion, od użycia różnych substancji chemicznych, przez niezwykłe hormony, takie jak kwas giberelinowy (GA3), po zwyklejsze rozwiązania, na przykład moczenie w wodzie z kranu, słabej herbacie, czy nawet w gołębim pomiocie.

The chileman stwierdził, że proste moczenie nasion w zwykłej wodzie z kranu przez noc, aby zmiękczyć zewnętrzną powłokę nasienia, jest dla większości wariantów równie skuteczne, jak jakiekolwiek inne obecnie modne środki chemiczne.

Zapobiec problemom z możliwym powstaniem chorób możemy również poprzez ich przepłukanie w occie, który redukuje możliwość takiego problemu. Chileman zauważył również duży sukces kiełkowania nasion, szczególnie dziko rosnących i chińskich gatunków, jeśli użyjemy metody herbacianej lub metody gołębiego pomiotu, chociaż później nasiona całkiem śmierdzą!

Metoda herbaciana

Mówi się, że za sukcesem tej metody stoją garbniki w herbacie, które zmiękczają okrywę nasienia. Tę usługę zapewni nam każda herbata, ale kilku plantatorów ma sprawdzone, że szczególnie herbata rumiankowa jest wyjątkowo dobra. A to dzięki swoim właściwościom przeciwgrzybiczym, pomaga zmniejszyć możliwość gnicia.

1. Usuń torebkę herbaty i wypij herbatę.

2. Zrób kolejną filiżankę herbaty z tą samą torebką i pozwól jej naciągać przez kilka kolejnych minut. Teraz masz utworzoną metodę słabej herbaty.

3. Umieść nasiona między dwoma kawałkami kuchennego ręcznika papierowego, połóż je na talerzyku i zalej papier wystarczającą ilością herbaty, aby papier nasiąkł wodą (wypij pozostałą herbatę).

4. Ostrożnie złóż ręcznik i umieść go na noc w ciepłym miejscu.

5. Po całej tej ciężkiej pracy zrób sobie w nagrodę kolejną filiżankę herbaty.

Wilgotność

Podczas procesu kiełkowania nasiona przyjmują wodę i zaczynają się powiększać, aż małe sadzonki przedrą się przez okrywę nasion i zaczną wytwarzać własny pokarm dzięki fotosyntezie. Chociaż wilgotność jest niezbędna dla procesu kiełkowania, wspierać wzrost powinno przede wszystkim wilgotne, ale uwaga, nie mokre środowisko. Środowisko, które jest raczej bezpośrednio mokre i bagniste, przesiąknięte wodą, wspiera obumieranie i pleśń, a nasiona będą prawdopodobnie raczej gnić niż kiełkować.

Temperatura gleby

Rośliny Chilli mają tak samo jak ich genetyczny krewny pomidor plon w sezonie z ciepłą pogodą. To oznacza, że nie tylko wilgotne środowisko, ale i wystarczające ciepło jest potrzebne do tego, aby nasiona Chilli przerwały swój okres wegetacyjny.

Niemniej jednak nawet w przypadku optymalnych warunków proces kiełkowania może być powolny i nieregularny z powodu tego, że stopień przejściowej bezczynności jest znacznie zróżnicowany między poszczególnymi gatunkami.

Niektóre gatunki tropikalnego pochodzenia, szczególnie gatunki Chinense i dziko rosnące odmiany, mają tendencję do posiadania długiego okresu wegetacyjnego wyrażonego ich powolnymi czasami kiełkowania (często więcej niż 6 tygodni) i wyższymi wymaganiami co do temperatury gleby (24°C-32°C). Z drugiej strony, nasiona jednorocznych gatunków; do których należą na przykład papryki słodkie i wiele z odmian ozdobnych, mają o wiele słabszy stopień okresu bezczynności i wykiełkują łatwo nawet w niższych temperaturach (10°C-24°C).

Niezależnie od odmiany, jako podstawową zasadę należy zachować temperaturę w zakresie 75°F-90°F (24°C-32°C), z optymalną wartością około 85°F. Światło nie jest decydującym kryterium podczas procesu kiełkowania, ale ciepło jest absolutnie kluczowe. Propagator do nasion, wbudowana szafa do suszenia bielizny ciepłym powietrzem (lub miejsce do niego podobne), górna część lodówki lub wnętrze starego elektrycznego koca - wszystko to są odpowiednie miejsca do stworzenia dobrych warunków do kiełkowania.

Składniki są ważne

Wszyscy hodowcy Chilli mają swoją tajemną, strzeżoną mieszankę kombinacji podłoża. Kto może ich winić przy ogromnej liczbie kombinacji tego medium wspierającego wzrost roślin, z których można wybierać. Torf i glina, podstawowe mieszanki; perlit (forma popiołu wulkanicznego), wermikulit (mika rozszerzana ciepłem), kostki wełny mineralnej i hydroponyka - to wszystko możliwości, które są powszechnie stosowane. Więc co jest najlepsze? Prawdopodobnie łatwiej wyliczyć wszystkie 3500 odmian, które istnieją w bazie danych chileman, niż znaleźć odpowiedź na to pytanie!

Wielu doświadczonych hodowców polega na hydroponice (uprawie roślin w oparciu o rozwiązanie chemiczne zamiast wykorzystania gleby) i ma to wiele swoich zalet. Jedną z wad jest jednak ich cena. Tradycyjne medium wzrostu oparte na ziemi jest znacznie bardziej dostępne dla początkujących hodowców, dlatego chileman zdecydował się skupić na tym obszarze.

Papryczki Chilli preferują wzrost w lekkiej, dobrze drenowanej glebie, gdzie poziom pH wynosi około 6 (lekko kwaśna). Podobnie jak wystarczające ciepło i wilgoć, potrzebne jest również wystarczające powietrze, którego potrzebują zwłaszcza korzenie młodych roślin. Dodatek perlitu lub wermikulitu do sterylnej mieszanki gleby może również pomóc zapobiec zagęszczeniu gleby i poprawić przewietrzanie podłoża.

Gdy zaczynasz wysiew, powinieneś również unikać takiego mixu glebowego, który jest bogaty w dodane sole, mączkę kostną lub inne sztuczne nawozy, ponieważ mogą spalić delikatne młode korzenie. Chileman również wierzy, że należy chronić środowisko, dlatego zaleca stosowanie bezpłatnego kompostu torfowego, kiedy tylko jest to możliwe.

Niezależnie od tego, jakiego mixu glebowego użyjesz, kompost torfowy z wystarczającą ilością wilgoci pokropiony wermikulitem, perlitem lub ostrym piaskiem zapewni, że Twoje sadzonki będą miały dobrą podstawę do udanego życia.

Najlepszy mix ziemi:

Pięć części bezpłatnej mieszanki nasiennej torfu zmieszaj z jedną częścią wermikulitu i jedną częścią perlitu. Gdy zaczynasz wysiew, używaj tylko świeżych nasiennych kompostów. Nie używaj gleby z ogrodu ani wcześniej otwartej mieszanki, która spędziła połowę swojego życia składowana w garażu.

Jedno i drugie prawdopodobnie będzie zawierać chwasty, chrząszcze i patogeny grzybowe, które mogą zabić Wasze małe sadzonki niemal natychmiast po wykiełkowaniu. W końcu sterylna mieszanka glebowa nie jest droga i jest łatwo dostępna w każdym centrum ogrodniczym. Jeśli naprawdę nalegacie na wykorzystanie ziemi ogrodowej lub starej ziemi, sprawdźcie, że gleba jest oczyszczona z chwastów i wysterylizujcie ją, aby ograniczyć możliwość wystąpienia niepożądanych organizmów glebowych.

Możecie wysterylizować glebę przez polanie jej wrzącą wodą lub wypiekanie w 180°F w piekarniku przez 45 minut. Jednakże ten zapach i trudności z tym związane – po co się tak męczyć! Ewentualne pojemniki na nasiona powinny być również dokładnie oczyszczone wrzącą wodą i słabym roztworem wybielacza przed użyciem, ponieważ oczywiście nie ma sensu używać sterylizowanej gleby, jeśli Wasz pojemnik/doniczka mogą być zarażone chorobami. Chileman również skłania się ku możliwości używania wielokomórkowych tacek siewnych, ponieważ ułatwi to życie w trakcie procesu przesadzania.

Czego unikać podczas uprawy?

Częstym powodem niepowodzenia jest zasadzenie nasion zbyt głęboko. Nasiona mają dla siebie wystarczającą ilość składników odżywczych tylko przez ograniczony czas przeznaczony na wzrost i małe nasiona zasiane zbyt głęboko szybko wyczerpią całą swoją siłę i umrą zanim dotrą do powierzchni.

Wskazówką dla Was może być zatem ich umieszczenie na powierzchni gleby i użycie jakiejś doniczki (z otworami w dolnej części) do tego, abyśmy dzięki niej delikatnie przesiewali mieszankę glebową przez nasiona, pokrywając nasiona ziemią na głębokość około 2 do 3 milimetrów.

W końcu, niezależnie od tego, jakich nasion używacie, nie zapomnijcie ich oznaczyć napisem. Nie ma nic gorszego niż czekać miesiącami, zanim w ogóle będziecie mogli zidentyfikować, jaki gatunek uprawiacie. Szczególnie gdy istnieje około 3.000 wariantów, z których następnie możecie wnioskować wstecz. Pamiętajcie, że możecie użyć bazy danych Chileman, aby Wam pomogła. Zaraz po pojawieniu się sadzonek i ich wzroście, sprawdźcie w przewodniku Chileman, jak uprawiać sadzonki i jak przeprowadzić ich kolejne przesadzanie.