Fasola zwykła - karłowa

Znamy ponad 25 gatunków odmian fasoli. Wszystkie gatunki fasoli (łac. Phaseolus), z wyjątkiem bobu, znanego już starożytnym Rzymianom, pochodzą ze strefy tropikalnej i subtropikalnej Nowego Świata. Od czasu ich przywiezienia do Europy pod koniec XVI wieku, poprzez hodowlę powstały liczne odmiany, które znacznie się różnią. Fasola karłowa wytwarza strąki na roślinach bez pędów wijących się. Podczas gdy dawniej w centrum zainteresowania były suche nasiona, bogate w węglowodany i białka, nadające się do gotowania i przechowywania, dziś konsumentów bardziej interesuje jakość mięsistych niedojrzałych strąków. Ze względu na zawartość szkodliwego dla zdrowia fazyny, strąki fasoli nie mogą być spożywane na surowo. Podczas gotowania fazyna ulega rozkładowi. Poprzez krzyżowanie gatunków fasoli bez fazyny, problem ten być może zostanie w przyszłości rozwiązany.

Gleba i wysiew fasoli

Fasola karłowa dobrze się rozwija na wszystkich próchnicznych glebach ogrodowych, które są przewiewne i nie cierpią na nadmierne zawilgocenie. Fasola jest ciepłolubna i kiełkuje dopiero przy minimalnej temperaturze 8°C. Optymalna temperatura to 25°C. Wilgotna i zimna pogoda, nadmiar wilgoci oraz zbyt głęboki wysiew, podobnie jak przedwczesny termin, są często przyczyną niepowodzenia. Odmiany z czarnymi lub brązowymi nasionami często kiełkują lepiej niż białe. Wysiewamy po 15 maja i najpóźniej do 20 czerwca jako uprawę następczą, która najczęściej przynosi dobre plony. Uprawa fasoli karłowej nie jest skomplikowana, więc spróbuj też!

Nawożenie fasoli

Ponieważ fasola należy do roślin motylkowych, które są zdolne do wiązania azotu z powietrza, zapotrzebowanie na azot jest szczególnie niskie. Ważne jest dobre zaopatrzenie w pozostałe składniki odżywcze i wodę bezpośrednio przed kwitnieniem i w jego trakcie. Oprócz kompostu dodajemy nawóz wieloskładnikowy. Fasolę obficie podlewamy, spulchniamy ziemię, często pielmy.